Alle soorten › Zangvogels › Vireo's › Dwergvireo
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Dwergvireo | Vireo nelsoni
Dwarf Vireo | Vireo enano
De dwergvireo is de kleinste vireo van Mexico, een onopvallende grijsachtige vogel van droog struweel in het zuidwesten en midden van het land. Hij lijkt op een kleine bells vireo en komt alleen in Mexico voor.
Geluid
De zang is een snelle, wat schrapende reeks tonen die aan die van bells vireo doet denken.
Opname: Manuel Grosselet — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
10–11 cm. Bovendelen grijsachtig olijfgroen. Teugel en oogring witachtig, samen een onduidelijke bril. Twee lichte vleugelstrepen, de onderste het duidelijkst. Onderdelen vuilwit met een geelachtige waas op de flanken. Oog donker. Staart vrij lang.
Verwarringssoorten
Bells vireo Vireo bellii, die in de winter aan de Pacifische kant voorkomt, is iets groter en heeft meestal minder duidelijke vleugelstrepen. De leigrijze vireo Vireo brevipennis is leigrijs met groene vleugelranden en een wit oog. Huttons vireo Vireo huttoni is gedrongener met een dikkere snavel en leeft vooral in eiken- en pijn-eikenbos.
Leefgebied
Droog tot halfdroog struweel, doornstruweel, eikenstruweel en struikrijke randen van droogbos en pijn-eikenbos, in heuvels en middelgebergte. Zoekt insecten in dichte struiken.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Alleen in Mexico: het zuidwesten en midden van het land, van Jalisco en Michoacán via de staat México, Morelos en Guerrero tot Puebla en Oaxaca.
- Jaarrond
- Zomergast (ca. apr–sep)
- Wintergast (ca. okt–mrt)
- Doortrek (mrt–apr, okt–nov)
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Het best te vinden op de zang in droog struweel op berghellingen; zoekt vaak mee in gemengde groepjes kleine vogels.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. Een plaatselijke en weinig bekende soort, in geschikt struweel vrij algemeen.
Wetenschappelijke naam
Vireo nelsoni | Bond, 1936
Bond beschreef de soort in 1936 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Vireo werd in 1808 ingevoerd door Vieillot. Vireo werd door Latijnse schrijvers gebruikt voor een kleine, groene trekvogel, waarschijnlijk de wielewaal; ook de groenling is voorgesteld. nelsoni eert de Amerikaanse natuuronderzoeker Edward William Nelson (1855–1934), die de soort in 1898 als Vireo nanus beschreef; die naam was al bezet. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Queréndaro, Michoacán, Mexico.