Alle soorten › Zangvogels › Bekardes en tityra's › Gebandeerde bekarde
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Gebandeerde bekarde | Pachyramphus versicolor
Barred Becard | Cabezón barrado
De gebandeerde bekarde is een kleine bekarde van het bergregenwoud, met fijn gebandeerde onderdelen. Hij zoekt voedsel in de kronen en aan bosranden, vaak in gemengde groepen met andere kleine vogels. In het gidsgebied leeft hij alleen in de bergen van Costa Rica en het westen van Panama.
Geluid
Een korte reeks zachte, hoge, fluitende tonen; daarnaast dunne contactroepjes.
Opname: Jacob Wijpkema — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
12–13 cm. Mannetje met een glanzend zwarte kruin en zwarte bovendelen; teugel, wangen en keel lichtgrijs tot gelig wit; onderdelen lichtgrijs met fijne donkere bandjes. Vleugels zwart met witte randen aan de dekveren en slagpennen. Het vrouwtje heeft een grijze kruin, een olijfgroene rug, roodbruine vleugeldekveren en gelige onderdelen met fijne donkere bandjes.
Verwarringssoorten
De eksterbekarde Pachyramphus albogriseus, die in dezelfde bergen leeft, is groter; het mannetje heeft een grijze rug en ongebandeerde grijze onderdelen, het vrouwtje een kastanjebruine kruin met een zwarte rand. Andere bekardes in het gidsgebied hebben geen gebandeerde onderdelen.
Leefgebied
Kronen, randen en open plekken van bergregenwoud en nevelwoud, ook hoog secundair bos, vooral tussen ongeveer 1500 en 3000 m. Eet insecten en kleine vruchten. Sluit zich vaak aan bij gemengde groepen van kleine vogels.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Hooglanden van Costa Rica en het westen van Panama. Buiten het gidsgebied in de Andes van Colombia en Venezuela tot Bolivia.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Te zoeken in gemengde groepen in het eiken-nevelwoud van de Cordillera de Talamanca, bijvoorbeeld rond San Gerardo de Dota in Costa Rica. Let op een kleine bekarde met gebandeerde onderdelen hoog in de bomen.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. Vrij schaars in het gidsgebied; afhankelijk van bergbos.
Wetenschappelijke naam
Pachyramphus versicolor | (Hartlaub, 1843)
Hartlaub beschreef de soort in 1843 als Vireo versicolor; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Pachyramphus werd in 1840 ingevoerd door Gray. Pachyramphus is Grieks, van pakhus 'dik' en rhamphos 'snavel', naar de forse, brede snavel. versicolor is Latijn voor 'veelkleurig, bont', naar het gevarieerde zwart, grijs, geel en wit van het mannetje. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit 'Bogotá', Colombia (handelsbalg).