Alle soorten › Uilen › Echte uilen › Gestreepte ransuil
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Roofvogels, uilen, ijsvogels en spechten Afroaves › Havikachtigen en uilen Hieraves
Gestreepte ransuil | Asio clamator
Striped Owl | Búho listado
De gestreepte ransuil is een middelgrote Asio-uil van open en halfopen land, die van het zuiden van Mexico tot Argentinië voorkomt. In het gidsgebied is hij een plaatselijke standvogel in het laagland, van Veracruz tot Panama. Hij is nachtactief, jaagt vooral vanaf een zitpost op knaagdieren en heeft baat gehad bij de omzetting van bos in weiland. Hij wordt soms in een eigen geslacht geplaatst, Pseudoscops.
Geluid
Een reeks luide, blafachtige roepen, woe-woe-woe, die soms aan een hond doet denken, en een lange, dalende fluittoon, hiiieuw, vooral van het vrouwtje. Roept vooral na zonsondergang en voor zonsopkomst.
Opname: Jacob Wijpkema — CC BY-NC-SA 4.0 · ingekort tot de eerste 60 s, mono · xeno-canto
Herkenning
30–38 cm, met lange, opvallende oorpluimen die ver uit elkaar op de kop staan. Het gezichtsmasker is wit tot vuilwit met een smalle zwarte rand; de ogen zijn donkerbruin tot kaneelbruin. De bovendelen zijn geelbruin met zwarte lengtestrepen en fijne tekening. De onderdelen zijn bleek geelbruin met brede zwarte lengtestrepen op borst en flanken, zonder dwarsbandjes. De tenen zijn bevederd. Vrouwtjes zijn groter dan mannetjes.
Verwarringssoorten
De grote ransuil Asio stygius is veel donkerder, met een zwartachtig gezicht en gele ogen, en leeft in bos. De ransuil Asio otus heeft een roodbruin gezicht en oranje ogen en komt alleen in het noorden van Mexico voor. De velduil Asio flammeus heeft gele ogen in donkere vlekken en korte oorpluimen. De Amerikaanse kerkuil Tyto furcata heeft een hartvormig, licht masker zonder oorpluimen en ongestreepte onderdelen. De bonte bosuil Strix virgata heeft geen oorpluimen.
Leefgebied
Weiland en graslanden met verspreide bomen en houtwallen, laaglandsavanne, akkerland, de randen van moerassen en natte graslanden, bosranden en open secundair bos, ook rond dorpen en in stadsparken. Vooral in het laagland, plaatselijk tot ongeveer 1600 meter. Rust overdag in dicht gebladerte, vaak in een groepje bomen in weiland, of op de grond in hoog gras. Jaagt ’s nachts vanaf een paal of tak op knaagdieren, verder op vogels, vleermuizen en grote insecten. Broedt op de grond tussen gras of in lage begroeiing.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Plaatselijke standvogel in het laagland van het zuiden van Mexico, vooral in de kustvlakte van Veracruz, verder in Oaxaca, Tabasco en Chiapas; zeer zeldzaam op het schiereiland Yucatán. Verder in Belize, Guatemala, Honduras, El Salvador en Nicaragua, vooral aan de Caribische kant, en in Costa Rica en Panama aan beide kanten van de bergen. In Costa Rica neemt hij toe met de uitbreiding van weiland. Buiten het gidsgebied in Zuid-Amerika tot het noorden van Argentinië en Uruguay en op Tobago.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Het beste na zonsondergang langs wegen door weiland met verspreide bomen in het laagland, bijvoorbeeld in centraal Veracruz en in het Caribische laagland van Costa Rica, waar de uil op palen en draden kan zitten. In het koplamplicht vallen de lange oorpluimen en het witte gezicht op. In Costa Rica rusten vogels overdag soms in bomen in stadsparken en hotelterreinen.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. De soort profiteert van ontbossing die weiland en open land oplevert, maar het gebruik van gif tegen ratten kan plaatselijk een bedreiging vormen.
Wetenschappelijke naam
Asio clamator | (Vieillot, 1808) (GBIF: Pseudoscops clamator)
Vieillot beschreef de soort in 1808 als Bubo Clamator; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Asio werd in 1760 ingevoerd door Brisson. Asio is de Latijnse naam van een uil met oorpluimen. clamator is Latijn voor 'schreeuwer', naar de luide roep. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayenne, Frans-Guyana.