Alle soorten › Zangvogels › Winterkoningen › Gevlekte winterkoning
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Gevlekte winterkoning | Campylorhynchus gularis
Spotted Wren | Matraca serrana
De gevlekte winterkoning is een middelgrote Campylorhynchus met een gestreepte rug, een opvallende wenkbrauwstreep en ronde zwarte vlekken op de borst. Hij leeft in paren of kleine groepen in eikenbos en pijn-eikenbos van de Mexicaanse berggebieden en is endemisch voor Mexico.
Geluid
Schorre, raspende roepen en een ratelende, krassende zang van herhaalde frasen, vaak in duet.
Opname: Richard E. Webster — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
16–18 cm. Kruin roodbruin, brede witte wenkbrauwstreep, zwartachtige oogstreep en een smalle zwarte baardstreep. Rug bruin met zwarte en witte streepjes. Vleugels en staart gebandeerd. Keel wit, borst witachtig met ronde zwarte vlekken; flanken en onderbuik warm okerbruin. Jonge vogels hebben een vrijwel ongevlekte borst.
Verwarringssoorten
De cactuswinterkoning Campylorhynchus brunneicapillus is groter, heeft dichtere vlekken die tot op de buik doorlopen en leeft in woestijn en droog struikgewas. De boucards winterkoning Campylorhynchus jocosus in het zuiden van Mexico is zwaarder gevlekt op borst en flanken. De grijsbandwinterkoning Campylorhynchus megalopterus is groter en heeft een gebandeerde rug.
Leefgebied
Eikenbos, pijn-eikenbos en struikrijke hellingen in de bergen, ongeveer tussen 1000 en 2500 m, plaatselijk ook in droger struikgewas aan de voet van de bergen. Zoekt op takken, tussen bladeren en in epifyten naar insecten en spinnen. Bouwt een bolvormig nest in een boom of struik.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Endemisch voor Mexico: de Sierra Madre Occidental van het zuiden van Sonora en Chihuahua zuidwaarts tot Jalisco en Michoacán, delen van het centrale hoogland, en de Sierra Madre Oriental van het zuiden van Tamaulipas tot Hidalgo. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Let in eikenbos op paartjes of groepjes die met raspende roepen door de kronen trekken; de gevlekte borst en de witte wenkbrauwstreep zijn de beste kenmerken.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. Vrij algemeen in geschikt bergbos.
Wetenschappelijke naam
Campylorhynchus gularis | Sclater, 1861
Sclater beschreef de soort in 1861 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Campylorhynchus werd in 1824 ingevoerd door Spix. Campylorhynchus is Grieks, van kampulos 'gebogen' en rhunkhos 'snavel', naar de licht gebogen snavel. gularis is Latijn voor 'van de keel' (van gula 'keel'), naar de lichte keel met donkere baardstreep. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bolaños, Jalisco, Mexico.