Alle soorten › Zangvogels › Winterkoningen › Boucards winterkoning

Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae

Boucards winterkoning | Campylorhynchus jocosus

Boucard's Wren | Matraca del Balsas

De boucards winterkoning is een grote, gevlekte Campylorhynchus-winterkoning die alleen in het binnenland van het zuiden van Mexico voorkomt, vooral in het stroomgebied van de Balsas. Hij leeft in droog, open struikgewas en bos en verraadt zich door luide, krassende duetten. Groepjes van een paar vogels zoeken samen naar voedsel.

Boucards winterkoning (Campylorhynchus jocosus)
Foto: Christoph Moning — CC BY 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Luide, raspende en krassende reeksen, vaak als duet van een paar of in koor door een groepje. Roept ook een droog, schurend tsjerr.

Luister: ZangXC1093617

Opname: Manuel Grosselet — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto

Herkenning

16–18 cm. Kruin bruin, met een brede witte wenkbrauwstreep en een donkere oogstreep. Bovendelen grijsbruin met zwarte en witte strepen en vlekken. Onderdelen wit tot vaal beige, met zwarte vlekken op de borst die naar de flanken overgaan in bandjes. Vleugels en staart gebandeerd; de buitenste staartpennen met wit. Snavel vrij lang en licht gebogen. De seksen zijn gelijk.

Verwarrings­soorten

De gevlekte winterkoning Campylorhynchus gularis leeft in de bergen van West- en Midden-Mexico, meestal in vochtiger eiken- en pijn-eikenbos; hij heeft een roodbruinere kruin en vaal beige onderdelen met minder vlekken. De cactuswinterkoning Campylorhynchus brunneicapillus heeft een dichtere, zwarte vlekkenplek op de borst en komt verder noordelijk voor; beide soorten overlappen nauwelijks.

Leefgebied

Droog doornstruweel, struikgewas met cactussen en open eiken- en pijn-eikenbos op hellingen in het binnenland, ongeveer tussen 600 en 2500 m; ook in struweel langs akkers en weilanden. Zoekt insecten en andere ongewervelden op de grond en in struiken. Bouwt een bolvormig nest met een zij-ingang in een struik of cactus.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.

Verspreiding en trek

Endemisch voor het zuiden van Mexico: het binnenland van Michoacán, México, Morelos, Puebla en Guerrero tot in Oaxaca, vooral in het stroomgebied van de Balsas. Komt niet buiten het gidsgebied voor.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 0,7° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

In de Vallei van Oaxaca een van de opvallende vogels van droog struikgewas, onder meer bij Yagul. Het is meestal eenvoudiger hem eerst te horen dan te zien.

Staat van instandhouding

Niet bedreigd. Plaatselijk vrij algemeen in droog struikgewas; heeft een klein verspreidingsgebied maar verdraagt halfopen terrein.

Wetenschappelijke naam

Campylorhynchus jocosus | Sclater, 1860

Sclater beschreef de soort in 1860 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Campylorhynchus werd in 1824 ingevoerd door Spix. Campylorhynchus is Grieks, van kampulos 'gebogen' en rhunkhos 'snavel', naar de licht gebogen snavel. jocosus is Latijn voor 'speels, grappig', vermoedelijk naar het levendige gedrag en de luidruchtige zang. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Oaxaca, Mexico.