Alle soorten › Zangvogels › Mezen › Grijsflankmees
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Grijsflankmees | Poecile sclateri
Mexican Chickadee | Carbonero mexicano
De grijsflankmees is een mees met een zwarte kap en een grote zwarte keelvlek, die in hoog naaldbos en pijn-eikenbos van de Mexicaanse bergen leeft. Buiten Mexico komt hij alleen in enkele berggebieden net over de grens met de Verenigde Staten voor.
Geluid
Roept met hese, zoemende dzjeer-tonen en korte, droge reeksen. De zang is een snel, gevarieerd gekwetter; het typische fluitende lied van andere Poecile-mezen ontbreekt.
Opname: Manuel Grosselet — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
12–13 cm. Kap zwart; zwarte keelvlek groot en tot op de bovenborst doorlopend. Wangen wit, zonder witte streep boven het oog. Bovendelen grijs, midden van de buik grijswit, flanken donker leigrijs. Korte zwarte snavel. Mannetje en vrouwtje gelijk.
Verwarringssoorten
De gambels mees Poecile gambeli heeft een witte wenkbrauwstreep, een kleinere zwarte keelvlek en lichtere flanken; in het gidsgebied alleen in Baja California, waar de grijsflankmees ontbreekt. De harlekijnmees Baeolophus wollweberi heeft een grijze kuif en een zwart-wit gezichtspatroon.
Leefgebied
Naaldbos met dennen, sparren en zilversparren en hooggelegen pijn-eikenbos in de bergen, meestal hoger dan 2000 m. Zoekt insecten en spinnen in de kronen en tussen de naalden en trekt buiten de broedtijd mee met gemengde groepen kleine zangvogels. Broedt in een boomholte.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
In het gidsgebied in de bergen van Mexico: de Sierra Madre Occidental van Sonora en Chihuahua zuidwaarts, de hogere delen van de Sierra Madre Oriental in Coahuila en Nuevo León, de vulkaangordel van Midden-Mexico en de bergen van Guerrero en Oaxaca. Buiten het gidsgebied alleen in het uiterste zuidoosten van Arizona en zuidwesten van New Mexico.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In het hoge dennenbos vaak de kern van gemengde groepen met boomklevers, boomkruipers en zangers; let op de hese, zoemende roep.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. Vrij algemeen in hoog bergbos in Mexico; de kleine populaties in de Verenigde Staten zijn plaatselijk.
Wetenschappelijke naam
Poecile sclateri | (Kleinschmidt, 1897)
Kleinschmidt beschreef de soort in 1897 als P[arus] sclateri; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Poecile werd in 1829 ingevoerd door Kaup. Poecile is Grieks, van poikilos 'bont, veelkleurig'. sclateri eert de Britse ornitholoog Philip Lutley Sclater (1829–1913), die de soort in 1857 als eerste beschreef, onder een naam die al bezet was. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit El Jacale, Veracruz of Puebla, Mexico.