Alle soorten › Trogonachtigen › Trogons › Grijskoptrogon
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Roofvogels, uilen, ijsvogels en spechten Afroaves › Muisvogels, scharrelaars en spechten Coraciimorphae › Trogons en holenbroeders Cavitaves
Grijskoptrogon | Trogon citreolus
Citreoline Trogon | Trogón citrino
De grijskoptrogon is een geelbuikige trogon van het droogbos aan de Pacifische kant van West-Mexico, van Sinaloa tot de landengte van Tehuantepec, en komt buiten Mexico niet voor. Hij is de enige trogon van het gidsgebied met een lichtgele iris en een gele buik. Vroeger werd de zwartkoptrogon als ondersoort van deze soort beschouwd.
Geluid
Een lange, versnellende reeks kakelende kauw- of tjoek-noten die eindigt in een ratel, vaak met meerdere vogels tegelijk. Daarnaast een droog tjak.
Opname: Manuel Grosselet — CC BY-NC-SA 4.0 · ingekort tot de eerste 60 s, mono · xeno-canto
Herkenning
26–28 cm. Het mannetje heeft een donkergrijze kop en borst, een lichtgele iris met een donkere kale oogring, een blauwgrijze snavel, een groene rug en een citroengele buik. De onderkant van de staart is grotendeels wit, met een zwarte basis en brede witte punten aan de staartpennen. Het vrouwtje is doffer, met een grijze rug en minder glans; ook zij heeft een lichte iris.
Verwarringssoorten
De zwartkoptrogon Trogon melanocephalus heeft een donker oog met een lichtblauwe oogring en een zwartere kop en borst, en leeft aan de Golf- en Caribische kant; beide soorten komen vrijwel nergens samen voor. Goulds trogon Trogon caligatus is kleiner, heeft een gele oogring en een donker oog. De koperstaarttrogon Trogon elegans en de noordelijke koperstaarttrogon Trogon ambiguus hebben een rode buik.
Leefgebied
Tropisch droogbos en loofverliezend bos, doornstruweel met hogere bomen, galerijbos, mangrove en plantages en tuinen met bomen, van zeeniveau tot ongeveer 1000 m. Leeft vaak in paartjes of kleine groepjes, die luidruchtig door het bos trekken. Eet vruchten en insecten. Broedt in een holte die in een termietennest in een boom wordt uitgegraven.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Pacifische laaglanden en lagere hellingen van West-Mexico, van Sinaloa zuidwaarts door Nayarit, Jalisco, Colima, Michoacán, Guerrero en Oaxaca tot de landengte van Tehuantepec en het uiterste westen van Chiapas; ook in het binnenland langs het Balsasbekken. De soort komt buiten Mexico niet voor; meldingen uit Guatemala en verder zuidelijk betreffen meestal zwartkoptrogons.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Algemeen rond San Blas in Nayarit, in het droogbos van Colima en Jalisco en rond Huatulco in Oaxaca. Groepjes verraden zich door hun luide, kakelende reeksen, vaak vroeg in de ochtend.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. Verdraagt aangetast bos en komt ook voor in plantages en tuinen met bomen, maar het Pacifisch droogbos verdwijnt in grote delen van West-Mexico.
Wetenschappelijke naam
Trogon citreolus | Gould, 1835
Gould beschreef de soort in 1835 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Trogon werd in 1760 ingevoerd door Brisson. Trogon is Grieks, van trōgōn 'knagend, vruchten etend'. citreolus is Latijn voor 'citroengeel', naar de gele buik. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Mexico (niet nader bepaald).