Alle soorten › Zangvogels › Vireo's › Groene klauwiervireo
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Groene klauwiervireo | Vireolanius pulchellus
Green Shrike-Vireo | Vireón esmeralda
De groene klauwiervireo is een felgroene, zwaargesnavelde vireo van de kronen van vochtig laaglandbos. Door zijn kleur gaat hij op in het gebladerte, maar zijn eentonige zang klinkt de hele dag. In het gidsgebied leeft hij van het zuidoosten van Mexico tot Panama.
Geluid
De zang is een eentonig herhaalde, heldere fluitfrase van meestal drie gelijke tonen, vaak lange tijd achter elkaar uit de kronen.
Opname: Manuel Grosselet - Edgar del Valle — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
13–14 cm. Bovendelen helder grasgroen; kop met blauw op kruin en/of nek, waarvan de uitgebreidheid per ondersoort verschilt. Keel geel, rest van de onderdelen geelgroen. Snavel zwaar, met een haakpunt. Geen vleugelstrepen.
Verwarringssoorten
De geelbrauwklauwiervireo Vireolanius eximius (alleen in het oosten van Panama) heeft een blauwe kruin en een duidelijke gele wenkbrauwstreep. De roodbrauwpeperklauwier Cyclarhis gujanensis is groter, met een grijze kop en een roodbruine wenkbrauw.
Leefgebied
Kronen en bovenste lagen van vochtig laagland- en voetheuvelbos, ook bosranden, oud secundair bos en bomen in schaduwkoffie. Zoekt traag tussen het blad naar insecten, soms met gemengde groepen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Van het zuidoosten van Mexico door Belize, Guatemala, Honduras, Nicaragua en Costa Rica tot Panama. Buiten het gidsgebied in het noordwesten van Colombia.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek de zanger met een verrekijker hoog in de kronen; hij beweegt weinig en is ondanks de felle kleur moeilijk te vinden.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. Vrij algemeen in aaneengesloten bos, maar door het leven in de kronen gemakkelijk over het hoofd gezien.
Wetenschappelijke naam
Vireolanius pulchellus | Sclater & Salvin, 1859
Sclater & Salvin beschreef de soort in 1859 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Vireolanius werd in 1850 ingevoerd door Bonaparte. Vireolanius combineert Vireo met Lanius, het geslacht van de klauwieren, naar de forse, klauwierachtige snavel met haakpunt. pulchellus is Latijn voor 'mooi, sierlijk', een verkleinvorm van pulcher 'mooi', naar het fraaie groen-geel-blauwe kleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Guatemala.