Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Groennektangare
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Groennektangare | Tangara fucosa
Green-naped Tanager | Tangara nuquiverde
De groennektangare is een kleine, zwart-blauwe tangare met groene vlekjes en een groene nekband, die alleen voorkomt op een paar geïsoleerde bergtoppen in het oosten van Panama en direct over de grens met Colombia. Ze is de oostelijke tegenhanger van de glansvlektangare. Het verspreidingsgebied is klein en moeilijk bereikbaar.
Geluid
Roept met dunne, hoge tsit-tonen, vooral in groepen. De zang is weinig bekend.
Opname: Ovidio Jaramillo — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
12–13 cm. Kop, rug en borst grotendeels zwart. Wangen, keel en borst met glanzend groene tot blauwgroene schubvlekjes. Over de nek een duidelijke groene band. Vleugels, stuit en staart met blauwe randen. Buik en onderstaartdekveren licht beige tot okerkleurig. Snavel kort en zwart. Mannetje en vrouwtje lijken op elkaar.
Verwarringssoorten
De glansvlektangare Tangara dowii lijkt sterk, maar leeft alleen in de bergen van Costa Rica en het westen van Panama; zij mist de groene nekband en heeft een donkerdere, meer kaneelbruine buik. De spikkeltangare Ixothraupis guttata is groen met zwarte vlekjes. Binnen haar kleine leefgebied heeft geen andere tangare een zwarte, groengevlekte borst.
Leefgebied
Kronen en randen van vochtig bergbos en nevelwoud, ongeveer tussen 1350 en 1700 m, plaatselijk iets lager of hoger. Zoekt in paren of kleine groepen voedsel, meestal met gemengde groepen. Eet vruchten en insecten.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Bijna endemisch voor het gidsgebied: de bergen van het oosten van Panama in Darién, op de Cerro Pirre, de Cerro Malí en de Cerro Tacarcuna. Buiten het gidsgebied alleen aan de Colombiaanse kant van de Cerro Tacarcuna.
- Jaarrond
- Wintergast (ca. okt–mrt)
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Het meest bereikbaar op de Cerro Pirre in het Parque Nacional Darién, vanaf het veldstation bij Cana; een bezoek vraagt een georganiseerde expeditie. Zoek naar gemengde groepen tangares in de bemoste kronen.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd (LC). Klein verspreidingsgebied, maar het bergbos in Darién is grotendeels intact en ligt binnen een nationaal park.
Wetenschappelijke naam
Tangara fucosa | Nelson, 1912
Nelson beschreef de soort in 1912 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Tangara werd in 1760 ingevoerd door Brisson. Tangara is een Tupi-naam uit Brazilië, vaak uitgelegd als 'danser', voor een bonte vogel. fucosa is Latijn voor 'opgemaakt, beschilderd', van fucus 'rouge', naar het bonte, als geschminkte verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cerro Pirre, Darién, Panama.