Alle soorten › Zangvogels › Vireo's › Leigrijze vireo
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Leigrijze vireo | Vireo brevipennis
Slaty Vireo | Vireo pizarra
De leigrijze vireo is een kleine vireo die alleen in de bergen van het zuidwesten en midden van Mexico voorkomt. Door zijn leigrijze verenkleed met groene vleugel- en staartranden en het witte oog is hij met geen andere vireo te verwarren. Hij leeft verscholen in dicht struweel.
Geluid
De zang is een korte frase van heldere fluittonen. Roept ook met schrapende tonen, zoals andere vireo's.
Opname: Manuel Grosselet — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
11–12 cm. Kop en lichaam leigrijs. Vleugel- en staartveren met heldergroene randen. Keel en midden van de buik wit. Oog wit. Vleugels vrij kort en afgerond.
Verwarringssoorten
Geen andere vireo in het gidsgebied is leigrijs met groene vleugelranden. De dwergvireo Vireo nelsoni, die in hetzelfde gebied leeft, is grijsachtig olijfgroen met lichte vleugelstrepen en een donker oog. De grijze vireo Vireo vicinior is lichter grijs, zonder groen, en leeft vooral noordelijker.
Leefgebied
Dicht, droog tot halfdroog struweel op berghellingen, vaak in ravijnen, ook doornstruweel, struikrijke randen van droogbos en eikenstruweel, in het middelgebergte. Zoekt insecten laag in dichte begroeiing.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Alleen in Mexico: de bergen van het zuidwesten en midden van het land, van Jalisco en Colima via Michoacán, de staat México, Morelos en Guerrero tot Puebla en Oaxaca.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Verraadt zich meestal door de zang; in dicht struweel is geduld nodig om hem goed te zien.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. Een plaatselijk voorkomende soort waarover nog vrij weinig bekend is; in geschikt struweel niet ongewoon.
Wetenschappelijke naam
Vireo brevipennis | (Sclater, 1858)
Sclater beschreef de soort in 1858 als Neochloe brevipennis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Vireo werd in 1808 ingevoerd door Vieillot. Vireo werd door Latijnse schrijvers gebruikt voor een kleine, groene trekvogel, waarschijnlijk de wielewaal; ook de groenling is voorgesteld. brevipennis is Latijn, van brevis 'kort' en penna 'veer, vleugel', naar de korte, ronde vleugels. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Orizaba, Veracruz, Mexico.