Alle soorten › Zangvogels › Bekardes en tityra's › Mexicaanse bekarde
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Mexicaanse bekarde | Pachyramphus major
Grey-collared Becard | Cabezón mexicano
De mexicaanse bekarde is een Pachyramphus-bekarde van bergbos en hellingen. Het mannetje is zwart, grijs en wit met een grijze nekband; het vrouwtje is roestbruin en okerkleurig met een donkere kruin. Hij komt alleen voor in het gidsgebied, van Mexico tot het noorden van Nicaragua.
Geluid
Zachte, heldere fluittonen en snel twitterende reeksen, vaak oplopend en weer dalend.
Opname: Richard E. Webster — CC BY-NC-SA 4.0 · ingekort tot de eerste 60 s, mono · xeno-canto
Herkenning
15–16 cm. Gedrongen, met een vrij grote kop en een korte, brede snavel. Mannetje met een glanzend zwarte kruin, een grijze nekband, witte teugels en donkere bovendelen; vleugeldekveren en tertials wit gerand, staart zwart met witte punten. Onderdelen lichtgrijs tot grijswit. Vrouwtje met een zwartachtige kruin, roestbruine rug en vleugels en okerkleurige tot kaneelkleurige onderdelen.
Verwarringssoorten
Het mannetje van de grote bekarde Pachyramphus aglaiae is groter en egaler grijs, zonder witte vleugelranden, en heeft vaak een roze keelvlek; het vrouwtje is bruiner van boven, met een lichte halsband. De witvleugelbekarde Pachyramphus polychopterus leeft verder naar het zuidoosten en lager in vochtig laagland; het mannetje mist de grijze nekband.
Leefgebied
Pijn-eikenbos, eikenbos, nevelwoud en halfvochtig bos op hellingen en in de hooglanden; in het westen van Mexico ook in hoger, droog tropisch bos. Zit vaak in de kronen en sluit zich aan bij gemengde groepen. Eet insecten en kleine vruchten. Bouwt een groot, bolvormig nest hoog in een boom.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Mexico, van het zuiden van Sonora en het noordoosten (Nuevo León en Tamaulipas) zuidwaarts langs beide hellingen en door de hooglanden, door Guatemala, El Salvador en Honduras tot in het noorden van Nicaragua. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Het best te vinden in gemengde groepen van mezen, zangers en vireo's in pijn-eikenbos en bergbos in Mexico en Guatemala. Het mannetje valt op door de combinatie van zwarte kap, grijze nekband en witte vleugelranden.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. Vrij schaars tot plaatselijk algemeen; afhankelijk van bos op hellingen en in de hooglanden.
Wetenschappelijke naam
Pachyramphus major | (Cabanis, 1847)
Cabanis beschreef de soort in 1847 als Bathmidurus major; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Pachyramphus werd in 1840 ingevoerd door Gray. Pachyramphus is Grieks, van pakhus 'dik' en rhamphos 'snavel', naar de forse, brede snavel. major is Latijn voor 'groter', omdat deze soort groter is dan verwante bekarden. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Xalapa, Veracruz, Mexico.