Alle soorten › Valkachtigen › Valken en caracara's › Mirandolles bosvalk
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae
Mirandolles bosvalk | Micrastur mirandollei
Slaty-backed Forest Falcon | Halcón montés dorsigrís
De mirandolles bosvalk is een middelgrote bosvalk met leigrijze bovendelen, effen witte onderdelen en een geeloranje gezicht. Hij leeft verborgen in het bladerdak van ongestoord, vochtig laaglandbos en jaagt vanaf een zitpost op vogels, hagedissen en slangen. In het gidsgebied is hij een zeldzame standvogel van het zuidoosten van Nicaragua, Costa Rica en Panama, aan de noordrand van een groot verspreidingsgebied in Zuid-Amerika.
Geluid
Een reeks van tien tot twintig nasale tonen, ah-ah-ah-ah-ah, die eerst iets aanzwelt en dan wegzakt, vooral bij zonsopgang. Daarnaast losse, klagende kah-roepen.
Opname: Fernando Igor de Godoy — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
40–46 cm. Kop en bovendelen effen donker leigrijs, zonder halskraag of tekening op de wang. Onderdelen wit tot licht grijsachtig wit, zonder banden. Kale huid rond het oog, washuid en poten geel tot oranje. De staart is middellang en zwartachtig, met drie smalle grijswitte banden en een witte eindrand; de vleugels zijn kort en rond. Ogen donker. Jonge vogels hebben een beige waas en fijne donkere schubjes op de borst. Mannetje en vrouwtje zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De grote bosvalk Micrastur semitorquatus is groter en langer gestaart, met een zwarte halve maan op de wang en een witte halskraag. De gestreepte bosvalk Micrastur ruficollis is kleiner en heeft fijn gebandeerde onderdelen. De kleine bonte buizerd Leucopternis semiplumbeus lijkt er sterk op, maar is kleiner en gedrongener, heeft een kortere staart met één brede witte band en oranje ogen. De donkergrijze buizerd Cryptoleucopteryx plumbea is ook van onderen grijs.
Leefgebied
Binnenste en randen van hoog, vochtig laaglandbos en voetheuvelbos, ook moerasbos en bos langs rivieren; meestal beneden 600 m. Mijdt sterk gekapt bos en open land.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Standvogel, overal zeldzaam en plaatselijk. Caribisch laagland van het zuidoosten van Nicaragua (vooral langs de Río San Juan) en van Costa Rica; in Panama in vochtig laaglandbos aan beide kanten, vooral in het midden en het oosten van het land en in Darién. Uit het oosten van Honduras is een enkele melding bekend. Buiten het gidsgebied in Colombia, Venezuela, de Guyana's en het Amazonegebied tot Bolivia en Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Het meest kans in het Soberanía-park langs het Panamakanaal, waar de soort langs de Camino del Oleoducto (Pipeline Road) geregeld wordt gehoord, en in de laaglandbossen van Darién. In Costa Rica is hij een zeldzame verschijning in de Caribische laaglanden.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. In het gidsgebied zeldzaam en gevoelig voor het kappen van laaglandbos.
Wetenschappelijke naam
Micrastur mirandollei | (Schlegel, 1862)
Schlegel beschreef de soort in 1862 als Astur mirandollei; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Micrastur werd in 1841 ingevoerd door Gray. Micrastur is gevormd uit Grieks mikros 'klein' en het geslacht Astur 'havik': 'kleine havik'. mirandollei eert de Nederlandse jurist en politicus Charles Jean François Mirandolle (1827–1884), geboren in Suriname. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Suriname.