Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Panamese pluimoor

Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae

Panamese pluimoor | Pseudocolaptes lawrencii

Buffy Tuftedcheek | Trepamusgo cachetón

De panamese pluimoor is een grote ovenvogel van het bergregenwoud van Costa Rica en het westen van Panama, met opvallende, uitstaande okerbeige veerpluimen aan de zijkanten van de hals. Hij doorzoekt bromelia's en ander epifytenbos hoog in de bomen naar insecten. Het verspreidingsgebied ligt vrijwel geheel in het gidsgebied.

Panamese pluimoor (Pseudocolaptes lawrencii)
Foto: Chloe and Trevor Van Loon — CC BY 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Vooral harde, scherpe roepen; daarnaast een korte reeks ratelende tonen.

Luister: ZangXC647263

Opname: Francisco Sornoza — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto

Herkenning

20–21 cm. Kruin donker met fijne lichte strepen, rug warm bruin, stuit en staart roestbruin. Keel witachtig, met aan weerszijden van de hals grote, pluizige okerbeige pluimen. Borst okerbeige met donkere schubtekening, buik warm okerkleurig. Snavel vrij lang en recht.

Verwarrings­soorten

De gestreepte bladspeurder Syndactyla subalaris en de streepborstboomjager Thripadectes rufobrunneus missen de halspluimen. De rode boomloper Margarornis rubiginosus en de vlekborstboomloper Premnoplex brunnescens zijn veel kleiner en klimmen langs stammen en takken.

Leefgebied

Bergregenwoud en nevelwoud met veel epifyten, vooral boven ongeveer 1500 m, ook aan bosranden en in hoge bomen in open terrein naast bos. Zoekt met krachtige snavelbewegingen in bromelia's, mos en losse schors naar insecten en andere ongewervelden, vaak in gemengde groepen. Nestelt in een holte in een boom.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.

Verspreiding en trek

Hooggebergte van Costa Rica (Cordillera Central en Cordillera de Talamanca) en het westen van Panama. Buiten het gidsgebied niet bekend.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 0,7° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

In de hooglanden van Costa Rica geregeld te zien rond de Cerro de la Muerte en in de vallei van San Gerardo de Dota, en in Panama op de hellingen van de Volcán Barú. Het geluid van uiteen gerukte bromelia's verraadt de vogel vaak.

Staat van instandhouding

Niet bedreigd. Vrij algemeen in aaneengesloten bergbos; een groot deel van het leefgebied ligt in beschermde gebieden.

Wetenschappelijke naam

Pseudocolaptes lawrencii | Ridgway, 1878

Ridgway beschreef de soort in 1878 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Pseudocolaptes werd in 1853 ingevoerd door Reichenbach. Pseudocolaptes is Grieks, van pseudos 'vals' en het spechtengeslacht Colaptes: een 'valse specht', naar de spechtachtige manier van foerageren. lawrencii eert George Newbold Lawrence (1806–1895), Amerikaanse zakenman en ornitholoog die veel vogels uit Midden-Amerika beschreef. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit La Palma en Navarro, Costa Rica (1050–1500 m).