Alle soorten › Zangvogels › Kraaiachtigen › Pinyongaai

Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae

Pinyongaai | Gymnorhinus cyanocephalus

Pinyon Jay | Chara piñonera

De pinyongaai is een egaal dofblauwe, kraaiachtige gaai zonder kuif, met een korte staart en een lange, spitse snavel. Hij leeft in grote, rondzwervende groepen in pinyon- en jeneverbesbos van het binnenland van het westen van Noord-Amerika en bereikt het gidsgebied alleen in het noorden van Baja California.

Pinyongaai (Gymnorhinus cyanocephalus)
Foto: David Menke — Public domain · Wikimedia Commons

Geluid

Hoge, nasale, wat klagende roepen die in een groep voortdurend te horen zijn; vliegende groepen zijn vaak al van ver te horen.

Luister: VluchtroepXC915540

Opname: Matt Wistrand — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto

Herkenning

26–28 cm. Verenkleed egaal dofblauw, op kop en keel iets donkerder en helderder blauw, keel met fijne lichte streepjes. Geen kuif. Staart vrij kort. Snavel lang, recht en spits, zwart; poten zwart. In vlucht door de korte staart en spitse vleugels wat spreeuw- of kraaiachtig. Jonge vogels zijn grijzer.

Verwarrings­soorten

De californische struikgaai Aphelocoma californica heeft een langere staart, een witte keel met een blauwe borstband en een grijsbruine rug. De stellers gaai Cyanocitta stelleri heeft een opvallende donkere kuif en een langere staart met zwarte bandjes.

Leefgebied

Open bos van pinyonden en jeneverbes op berghellingen en plateaus, ook aangrenzend pijnbos en struweel. Eet vooral de zaden van pinyonden, die in grote aantallen in de grond worden verstopt als wintervoorraad, en daarnaast insecten. Broedt in kolonies en leeft het hele jaar in groepen, die soms honderden vogels tellen.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.

Verspreiding en trek

In het gidsgebied alleen in het noorden van Baja California, vooral in de Sierra de Juárez; daar schaars en onregelmatig. Buiten het gidsgebied in het binnenland van het westen van de Verenigde Staten, van Montana en Oregon tot Arizona en New Mexico.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 0,7° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Groepen zwerven over grote afstanden en zijn daardoor onvoorspelbaar. De roepen van vliegende groepen boven pinyonbos zijn vaak het eerste teken.

Staat van instandhouding

Kwetsbaar. De wereldpopulatie is in de afgelopen decennia sterk afgenomen, onder meer door kap en omvorming van pinyon- en jeneverbesbos. In Mexico zeldzaam.

Wetenschappelijke naam

Gymnorhinus cyanocephalus | Wied-Neuwied, 1841

Wied-Neuwied beschreef de soort in 1841 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Gymnorhinus voerde hij in datzelfde werk in. Gymnorhinus is Grieks, van gumnos 'naakt' en rhis, rhinos 'neus', naar de onbevederde neusgaten, die bij andere gaaien door borstelveertjes bedekt zijn. cyanocephalus is Grieks, van kuanos 'donkerblauw' en kephalē 'kop', naar de diepblauwe kop. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit tussen de Marias en de Yellowstone, Montana (VS).