Alle soorten › Zangvogels › Cotinga's › Purperkeelvruchtenkraai

Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae

Purperkeelvruchtenkraai | Querula purpurata

Purple-throated Fruitcrow | Cotinga quérula

De purperkeelvruchtenkraai is een geheel zwarte cotinga van de kronen van vochtig laaglandbos. Hij leeft in luidruchtige groepjes van drie tot zes vogels die samen het territorium verdedigen en samen één nest grootbrengen. In het gidsgebied komt hij voor van Nicaragua tot Panama.

Purperkeelvruchtenkraai (Querula purpurata)
Foto: Dominic Sherony — CC BY-SA 2.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Zeer luidruchtig. Een luid, galmend en wat klagend oo-waa-oo of kwa-wa-oo, vaak door meerdere vogels na elkaar, daarnaast rauwe wak-roepen.

Luister: ZangXC1012003

Opname: Jacob Wijpkema — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto

Herkenning

25–30 cm. Gedrongen, met brede vleugels, een vrij korte staart en een brede, blauwgrijze snavel met donkere punt. Het mannetje is dof zwart met een glanzende purperrode keelplek die hij bij opwinding opzet tot een waaier; het vrouwtje en de jonge vogel zijn geheel zwart zonder keelplek. In de vlucht vallen de brede, afgeronde vleugels op.

Verwarrings­soorten

Het vrouwtje van de penseelparasolvogel Cephalopterus glabricollis is groter, heeft een kleine kuif en een zwarte snavel en leeft vooral hoger op de hellingen. Zwarte trupialen en de grote ani Crotophaga major hebben een andere snavelvorm en leven niet in groepjes in de boomkronen.

Leefgebied

Kronen en middenlaag van vochtig, altijdgroen laaglandbos en voetheuvelbos, meestal beneden 600 m, ook hoog secundair bos en bosranden. Eet vruchten en grote insecten, waaronder larven uit wespennesten. De groep verplaatst zich samen door het bos en verdedigt een groot territorium.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.

Verspreiding en trek

Caribische kant van het zuidoosten van Nicaragua en Costa Rica; in Panama aan de Caribische kant en in het midden en oosten ook aan de Pacifische kant. Buiten het gidsgebied in het westen van Colombia en Ecuador en in een groot deel van het Amazonebekken en de Guyana's.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 0,7° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Geregeld te horen en te zien langs de Camino del Oleoducto (Pipeline Road) in Panama en bij La Selva in Costa Rica. De groepjes verraden zich meestal eerst door hun luide roep.

Staat van instandhouding

Niet bedreigd. Vrij algemeen in aaneengesloten laaglandbos; verdwijnt waar het bos versnipperd raakt.

Wetenschappelijke naam

Querula purpurata | (Müller, 1776)

Müller beschreef de soort in 1776 als Muscicapa purpurata; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Querula werd in 1816 ingevoerd door Vieillot. Querula is Latijn, van querulus 'klagend, luidruchtig' (queri 'klagen'), naar de luide, klagende roepen. purpurata is Latijn voor 'in purper gekleed', naar de purperrode keel van het mannetje. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayenne, Frans-Guyana.