Alle soorten › Spechtachtigen › Spechten › Roestvleugelspecht
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Roofvogels, uilen, ijsvogels en spechten Afroaves › Muisvogels, scharrelaars en spechten Coraciimorphae › Trogons en holenbroeders Cavitaves › Neushoornvogels, ijsvogels en spechten Picocoraciae › IJsvogels, bijeneters en spechten Picodynastornithes
Roestvleugelspecht | Piculus simplex
Rufous-winged Woodpecker | Carpintero alirrufo
De roestvleugelspecht is een kleine, olijfgroene specht met roestbruine slagpennen, een rode kruin bij het mannetje en een licht oog. Hij foerageert onopvallend in de middelste laag van vochtig bos, vaak met gemengde troepen. In het gidsgebied leeft hij van Honduras tot het westen van Panama.
Geluid
Een klagend, nasaal pie-ah of tsjie-ah, alleen of in een korte reeks, en een zachte, ratelende reeks. Roffelt weinig.
Opname: GABRIEL LEITE — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
18 cm. De bovendelen zijn olijfgroen, de slagpennen roestbruin, wat vooral in vlucht en op de gesloten vleugel als roestbruine vlakken te zien is. Het gezicht is effen olijfkleurig zonder lichte streep. De keel is olijf met lichte vlekjes, de borst olijf met lichtgele vlekken en de buik lichtgeel met olijfkleurige bandering. Het oog is lichtgrijs tot witachtig. Het mannetje heeft een rode kruin en nek en een rode baardstreep; het vrouwtje heeft alleen een rode nek en een olijfkleurige kruin.
Verwarringssoorten
De streepwangspecht Piculus callopterus (Panama, van Veraguas oostwaarts) lijkt sterk, maar heeft fijne witte streepjes op de wangen en een donker oog; de verspreidingsgebieden overlappen nauwelijks. De olijfrugspecht Colaptes rubiginosus heeft een grijze kruin met rode zijkanten, lichte wangen en geen roestbruin in de vleugels. De roodstuitspecht Veniliornis kirkii is kleiner, met een rode stuit en zonder roestbruine vleugels.
Leefgebied
Middelste laag en lagere kroonlaag van vochtig laaglandbos en voetheuvelbos tot ongeveer 900 m, ook hoog secundair bos en bosranden. Zoekt langs takken en lianen naar mieren, termieten en keverlarven, vaak in paren of met gemengde troepen. Hakt een nestholte in een dode boom.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Aan de Caribische kant van Honduras, Nicaragua en Costa Rica tot het westen van Panama (Bocas del Toro); daarnaast aan de Pacifische kant in het zuidwesten van Costa Rica en het aangrenzende westen van Panama. Uit het uiterste oosten van Guatemala zijn enkele meldingen bekend. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Geregeld gezien bij La Selva en in de bossen rond de Arenal-vulkaan, en op het schiereiland Osa in Costa Rica. Bij gemengde troepen in de middelste laag loont het om op een groene specht met roestbruine vleugels te letten.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. Vrij schaars en afhankelijk van vochtig bos; plaatselijk achteruit door bosverlies.
Wetenschappelijke naam
Piculus simplex | (Salvin, 1870)
Salvin beschreef de soort in 1870 als Chloronerpes simplex; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Piculus werd in 1824 ingevoerd door Spix. Piculus is een verkleinwoord van het Latijnse picus 'specht': 'spechtje'. simplex is Latijn voor 'eenvoudig, effen', naar het weinig getekende kleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bugaba, Chiriquí, Panama.