Alle soorten › Zangvogels › Winterkoningen › Roodborstwinterkoning
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Roodborstwinterkoning | Pheugopedius rutilus
Rufous-breasted Wren | Cucarachero pechirrufo
De roodborstwinterkoning is een middelgrote winterkoning met een zwart-wit gespikkeld gezicht en een oranjebruine borst. Hij foerageert op middelhoogte in kluwens van lianen en dicht gebladerte aan bosranden en laat zich vaker horen dan zien. In het gidsgebied leeft hij in Costa Rica en Panama.
Geluid
Een heldere, snelle zang van korte fluitfrasen die enkele keren worden herhaald, waarna een andere frase volgt; partners zingen soms in duet. Roept met een droog, ratelend tsjrrr.
Opname: Sue Riffe — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
13–14 cm. Kruin en rug bruin, staart grijsbruin met zwarte banden. Een witte wenkbrauwstreep; wangen, keel en zijkant van de hals dicht zwart-wit gespikkeld. Borst helder oranjebruin, buik en flanken lichter, grijsbruin tot vaal okerkleurig. Snavel vrij lang en donker. De geslachten zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De vlekborstwinterkoning Pheugopedius maculipectus (noordelijker, tot in het noorden van Costa Rica) heeft een witte borst met dichte zwarte vlekken in plaats van een oranjebruine borst. De zwartbuikwinterkoning Pheugopedius fasciatoventris is groter, met een witte borst en een zwarte buik. De witoorwinterkoning Cantorchilus leucotis (Panama) heeft een ongevlekte keel en een vaal okerkleurige onderzijde.
Leefgebied
Bosranden, oud secundair bos, open plekken in vochtig en halfvochtig bos, schaduwkoffieplantages en struikgewas met lianen, van het laagland tot in de lagere bergen. Zoekt vooral op middelhoogte in dicht gebladerte en kluwens van lianen naar insecten en spinnen, vaak met gemengde groepen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
In Costa Rica vooral aan de Pacifische kant en in het Centrale Dal; in Panama vooral aan de Pacifische kant. Buiten het gidsgebied in Colombia, Venezuela en op Trinidad en Tobago.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
De zang is het beste herkenningspunt; de vogel zelf blijft vaak verborgen in kluwens van lianen en komt meestal pas even tevoorschijn als hij met een gemengde groep meetrekt.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. Vrij algemeen en ook te vinden in secundair bos en plantages met bomen.
Wetenschappelijke naam
Pheugopedius rutilus | (Vieillot, 1819)
Vieillot beschreef de soort in 1819 als Thryothorus rutilus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Pheugopedius werd in 1851 ingevoerd door Cabanis. Pheugopedius is Grieks, van pheugō 'mijden, vluchten' en pedion 'vlakte, open veld': een vogel die het open land mijdt. rutilus is Latijn voor 'rood, roodbruin', naar de roestrode borst. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Trinidad (vastgelegd; oorspronkelijk 'Noord-Amerika').