Alle soorten › Zangvogels › Winterkoningen › Vlekborstwinterkoning
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Vlekborstwinterkoning | Pheugopedius maculipectus
Spot-breasted Wren | Chivirín moteado
De vlekborstwinterkoning is een middelgrote winterkoning met een witte borst vol ronde zwarte vlekken en een zwart-wit gestreept gezicht. Hij leeft in dichte ondergroei en struikgewas en is vooral te horen aan zijn luide fluitzang. In het gidsgebied komt hij voor van het oosten van Mexico tot het noorden van Costa Rica.
Geluid
Een luide zang van korte, heldere fluitfrasen, vaak in duet tussen mannetje en vrouwtje. Roept met een droog, schurend ratelen.
Opname: Manuel Grosselet — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
13–14 cm. Kruin en rug bruin, staart bruin met zwarte banden. Witte wenkbrauwstreep; wangen en zijkant van de hals zwart-wit gestreept. Keel en borst wit met dichte, ronde zwarte vlekken; flanken en onderbuik warm oranjebruin. Snavel vrij lang en donker. De geslachten zijn gelijk; jonge vogels zijn minder scherp gevlekt.
Verwarringssoorten
De roodborstwinterkoning Pheugopedius rutilus (Costa Rica en Panama) heeft een ongevlekte oranjebruine borst. De acaciawinterkoning Thryophilus pleurostictus heeft een ongevlekte witte borst met zwarte banden op de flanken en leeft in droger terrein. De carolinawinterkoning Thryothorus ludovicianus (noordoosten van Mexico) heeft een egaal okerkleurige onderzijde zonder vlekken.
Leefgebied
Dichte ondergroei en struikgewas aan randen van vochtig en halfvochtig bos, secundair bos, kreupelhout, oeverbegroeiing en plantages; vooral in het laagland en de voetheuvels. Zoekt laag tot op middelhoogte naar insecten en spinnen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Oosten en zuidoosten van Mexico, inclusief het schiereiland Yucatán, door Belize, Guatemala, Honduras en Nicaragua tot het noorden van Costa Rica, vooral aan de Caribische kant. Endemisch voor het gidsgebied.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Algemeen in de laaglanden van Yucatán, Belize en het noorden van Guatemala, bijvoorbeeld in Tikal. De luide zang uit dicht struikgewas langs bosranden en paden verraadt de vogel meestal eerst.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. Algemeen en goed bestand tegen een door de mens veranderd landschap, zolang er dichte struiken blijven.
Wetenschappelijke naam
Pheugopedius maculipectus | (de Lafresnaye, 1845)
De Lafresnaye beschreef de soort in 1845 als Thriothorus maculipectus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Pheugopedius werd in 1851 ingevoerd door Cabanis. Pheugopedius is Grieks, van pheugō 'mijden, vluchten' en pedion 'vlakte, open veld': een vogel die het open land mijdt. maculipectus is Latijn, van macula 'vlek' en pectus 'borst', naar de zwart gevlekte borst. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Veracruz, Mexico.