Alle soorten › Zangvogels › Winterkoningen › Sonorawinterkoning

Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae

Sonorawinterkoning | Pheugopedius felix

Happy Wren | Chivirín feliz

De sonorawinterkoning is een kleine winterkoning van droogbos en struikgewas aan de Pacifische kant van Mexico, met een zwart-wit gestreept gezicht en een warm okerkleurige onderzijde. Hij leeft in paren in dichte ondergroei en zingt vaak in duet. Hij komt alleen in Mexico voor.

Sonorawinterkoning (Pheugopedius felix)
Foto: Tim Frye — CC BY-NC 4.0 · iNaturalist

Geluid

Een luide, snelle zang van heldere, rollende fluitfrasen, vaak als duet waarin mannetje en vrouwtje elkaar afwisselen. Roept met droge, schurende tonen.

Luister: ZangXC1169408

Opname: Manuel Grosselet — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto

Herkenning

12–14 cm. Kruin en rug roodbruin tot grijsbruin, staart met zwarte banden. Een lange witte wenkbrauwstreep boven een zwarte oogstreep; wangen zwart-wit gestreept. Keel wit, borst en buik warm oker- tot kaneelkleurig. Snavel vrij lang en donker. De geslachten zijn gelijk.

Verwarrings­soorten

De sinaloawinterkoning Thryophilus sinaloa heeft een minder sterk gestreept gezicht en een vaal grijswitte onderzijde. De acaciawinterkoning Thryophilus pleurostictus heeft een witte onderzijde met zwarte banden op de flanken. De bewicks winterkoning Thryomanes bewickii is grijzer van boven, heeft een lichtgrijze onderzijde en een lange, beweeglijke staart met lichte hoeken.

Leefgebied

Tropisch droogbos, doornstruweel, oeverbegroeiing en bosranden in het laagland en de voetheuvels, plaatselijk hoger. Zoekt laag in dichte begroeiing en kluwens van lianen naar insecten en spinnen.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.

Verspreiding en trek

Endemisch voor Mexico. Pacifische kant van het zuiden van Sonora tot Oaxaca, landinwaarts tot in het stroomgebied van de Balsas; ook op de Islas Marías.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 0,7° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Algemeen rond San Blas in Nayarit en in het droogbos langs de Pacifische kust. Is meestal eerst te horen; een paar dat in duet zingt komt vaak dichtbij in de struiken.

Staat van instandhouding

Niet bedreigd. Algemeen in zijn verspreidingsgebied en ook te vinden in secundaire begroeiing.

Wetenschappelijke naam

Pheugopedius felix | (Sclater, 1860)

Sclater beschreef de soort in 1860 als Thryothorus felix; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Pheugopedius werd in 1851 ingevoerd door Cabanis. Pheugopedius is Grieks, van pheugō 'mijden, vluchten' en pedion 'vlakte, open veld': een vogel die het open land mijdt. felix is Latijn voor 'gelukkig, voorspoedig'; waarschijnlijk naar de vrolijke zang. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Santa Catarina Juquila, Oaxaca, Mexico.