Alle soorten › Zangvogels › Vireo's › Roodoogvireo

Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae

Roodoogvireo | Vireo olivaceus

Red-eyed Vireo | Vireo ojirrojo

De roodoogvireo is een vireo met een grijze kruin, een witte wenkbrauwstreep met zwarte rand en bij volwassen vogels een rood oog. Hij broedt in Noord-Amerika en trekt in grote aantallen door het gidsgebied naar Zuid-Amerika.

Roodoogvireo (Vireo olivaceus)
Foto: ShenandoahNPS — Public domain · Wikimedia Commons

Geluid

De zang, in het gidsgebied vooral in het voorjaar te horen, is een reeks korte, vragende en antwoordende frasen met pauzes ertussen. De roep is een nasaal, klagend geluid.

Luister: ZangXC1185234

Opname: Jacob Saucier — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto

Herkenning

13–15 cm. Kruin grijs, aan de zijkant afgezet met een zwarte streep boven de witte wenkbrauwstreep; donkere oogstreep. Rug olijfgroen. Onderdelen wit, onderstaartdekveren en bij jonge vogels in de herfst soms de flanken zwak geelachtig. Oog rood bij volwassen vogels, bruin bij jonge vogels. Snavel vrij lang.

Verwarrings­soorten

De geelgroene vireo Vireo flavoviridis heeft heldergele flanken en een minder contrastrijke kop zonder duidelijke zwarte rand. De baardvireo Vireo altiloquus heeft een smalle zwarte baardstreep. De philadelphiavireo Vireo philadelphicus is kleiner, met een gele keel en borst.

Leefgebied

Op de trek in allerlei bos, bosranden, secundair bos, plantages en tuinen met bomen, vooral in het laagland. Zoekt in de kronen naar insecten en eet op de trek veel vruchten.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.

Verspreiding en trek

Broedt in een groot deel van Canada en de Verenigde Staten. Trekt door het hele gidsgebied, vooral aan de Caribische kant en over het schiereiland Yucatán, en overwintert in het Amazonebekken.

  • Doortrek (mrt–apr, okt–nov)
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 0,7° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Tijdens de najaarstrek in september en oktober soms in grote aantallen in vruchtdragende bomen, vooral aan de Caribische kant van Midden-Amerika.

Staat van instandhouding

Niet bedreigd. Een van de talrijkste zangvogels die door het gidsgebied trekken.

Wetenschappelijke naam

Vireo olivaceus | (Linnaeus, 1766)

Linnaeus beschreef de soort in 1766 als Muscicapa olivacea; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Vireo werd in 1808 ingevoerd door Vieillot. Vireo werd door Latijnse schrijvers gebruikt voor een kleine, groene trekvogel, waarschijnlijk de wielewaal; ook de groenling is voorgesteld. olivaceus is Latijn voor 'olijfgroen', van oliva 'olijf', naar de groenige bovendelen. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit de Yungas in Bolivia.