Alle soorten › Zangvogels › Mierklauwieren › Rosse mierklauwier

Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae

Rosse mierklauwier | Thamnistes anabatinus

Russet Antshrike | Batará café

De rosse mierklauwier is een bruine, weinig opvallende mierklauwier van de kronen van vochtig bos. Met zijn roodbruine kleur, lichte wenkbrauwstreep en zware haaksnavel lijkt hij meer op een bladspeurder dan op een typische mierklauwier. Hij trekt meestal mee met gemengde groepen in het bladerdak. In het gidsgebied leeft hij van het zuidoosten van Mexico tot Panama.

Rosse mierklauwier (Thamnistes anabatinus)
Foto: Liam Wolff — CC BY-NC 4.0 · iNaturalist

Geluid

De zang is een korte reeks hoge, scherpe tonen, vaak iets aflopend. De roep is een dun, scherp tsip of een dubbel tsip-tsip.

Luister: ZangXC1073031

Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto

Herkenning

14–15 cm. Bovendelen roodbruin, vleugels en staart helderder kaneelrood. Lichte okerkleurige wenkbrauwstreep en een donkere oogstreep. Onderdelen effen okerachtig olijfbruin, keel lichter. Snavel vrij zwaar met een haakpunt. Het mannetje heeft een verborgen oranjerode vlek op de mantel, die alleen bij opwinding zichtbaar wordt.

Verwarrings­soorten

Bladspeurders zoals de okerkeelbladspeurder Automolus ochrolaemus zijn vergelijkbaar bruin, maar hebben een slankere snavel zonder duidelijke haak en zoeken meestal lager in het bos. Het vrouwtje van de westelijke gevlekte mierklauwier Thamnophilus atrinucha heeft lichte vlekjes op de vleugels en zoekt in de onderlaag.

Leefgebied

Kronen en middenlaag van vochtig, altijdgroen laagland-, voetheuvel- en lager bergbos, ook bosranden en hoge secundaire groei, van zeeniveau tot ongeveer 1500 m. Zoekt bladeren en takken af naar insecten en andere geleedpotigen, bijna altijd in gemengde groepen.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.

Verspreiding en trek

Caribische kant van het zuidoosten van Mexico door Belize, Guatemala, Honduras, Nicaragua en Costa Rica tot Panama. Buiten het gidsgebied in Zuid-Amerika, vooral langs de Andes tot in Bolivia.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 0,7° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Meestal te zien in gemengde groepen hoog in de bomen langs bosranden en wegen, als een roodbruine vogel die zich als een bladspeurder langs takken beweegt.

Staat van instandhouding

Niet bedreigd. Vrij algemeen in geschikt bos, maar door zijn leefwijze in de kronen gemakkelijk over het hoofd gezien.

Wetenschappelijke naam

Thamnistes anabatinus | Sclater & Salvin, 1860

Sclater & Salvin beschreef de soort in 1860 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Thamnistes voerde hij in datzelfde werk in. Thamnistes is Grieks, van thamnos 'struik' en -istēs 'die iets doet': 'struikbewoner', naar het leven in het bladerdak. anabatinus verwijst naar het bladspeurdersgeslacht Anabates (Grieks anabatēs 'klimmer') met Latijn -inus 'lijkend op'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Verapaz, Guatemala.