Alle soorten › Papegaaiachtigen › Papegaaien › Sinúparkiet
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Sinúparkiet | Pyrrhura subandina
Subandean Parakeet | Cotorra del Sinú
De sinúparkiet is een kleine, langstaartige parkiet van het geslacht Pyrrhura, die bestaat uit twee ver van elkaar gescheiden vormen: de nominaatvorm uit de Sinú-vallei in het noordwesten van Colombia en de azueroparkiet P. s. eisenmanni van het schiereiland Azuero in Panama. In het gidsgebied leeft alleen de azueroparkiet, in een klein bosgebied in het zuidwesten van het schiereiland.
Van deze soort bestaat geen foto van een levende wilde vogel met een geschikte Creative Commons-licentie. Heb je er een die aan de regels voldoet? Stuur hem in.
Geluid
Schelle, snel herhaalde kreten, een raspend kriek-kriek en een zacht gesnater van zittende groepjes; meestal in de vlucht te horen.
Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.
Herkenning
21–23 cm, met een lange, getrapte staart. Overwegend groen. Een smalle roodbruine band op het voorhoofd, een donkerbruine kruin en kastanjebruine wangen met een lichte, bruingele vlek op de oorstreek. Hals en borst zijn bruin met lichte veerranden, wat een geschubd patroon geeft. Op de buik een roodbruine vlek; de buigplek van de vleugel is rood en de handpennen zijn blauw. De staart is van boven groen tot roodbruin, van onderen donker roodbruin. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
Hoffmanns parkiet Pyrrhura hoffmanni, in de bergen van Costa Rica en het westen van Panama, heeft een rode oorvlek, geel in de vleugel en geen geschubde borst; hij komt niet op het schiereiland Azuero voor. De maïsparkiet Eupsittula pertinax heeft een bruingrijze keel zonder schubben en leeft in open laagland. De toviparkiet Brotogeris jugularis is kleiner, met een korte staart en een oranje kinvlek.
Leefgebied
Vochtig heuvel- en bergbos tussen ongeveer 300 en 1600 m, ook bosranden en oud secundair bos. Leeft in groepjes die door de boomkruinen trekken en vruchten, zaden en bloemen eten.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
In het gidsgebied alleen in Panama, in het berggebied van Cerro Hoya in het zuidwesten van het schiereiland Azuero (Veraguas en Los Santos). Buiten het gidsgebied leeft de nominaatvorm in de benedenloop van de Sinú-vallei in het noordwesten van Colombia, waar hij sinds 1949 niet met zekerheid is waargenomen.
Hoe en wanneer kijken
In het nationaal park Cerro Hoya en de omliggende bosresten trekken groepjes 's ochtends luid roepend over het bos; de vogels zitten vaak verscholen in de kruinen en zijn het best te vinden op hun roep.
Staat van instandhouding
Niet als soort in deze afbakening beoordeeld. De azueroparkiet heeft een zeer klein gebied en een kleine populatie, die afhangt van de bosresten rond Cerro Hoya; ontbossing voor veeteelt is de grootste bedreiging. De Colombiaanse nominaatvorm is mogelijk uitgestorven.
Wetenschappelijke naam
Pyrrhura subandina | Todd, 1917
Todd beschreef de soort in 1917 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Pyrrhura werd in 1856 ingevoerd door Bonaparte. Pyrrhura is Grieks, van purrhos 'rood' en oura 'staart', naar de roodbruine staart van veel soorten. subandina is Latijn, van sub 'aan de voet van' en andinus 'Andes-', naar het leefgebied in het Sinúdal aan de voet van de Andes. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Jaraquiel, Sinúdal, Colombia.