Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse zangers › Swainsons zanger
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Swainsons zanger | Limnothlypis swainsonii
Swainson's Warbler | Chipe corona café
De swainsons zanger is een egaal bruine zanger met een lange snavel die op de grond leeft in dichte onderbegroeiing. Hij broedt in het zuidoosten van de Verenigde Staten, in rietbamboe- en moerasbos in het laagland en in rododendronstruweel in de Appalachen. In het gidsgebied is hij een schaarse en moeilijk waarneembare wintergast, vooral op het schiereiland Yucatán.
Geluid
De zang begint met twee tot vier heldere, dalende fluittonen en eindigt in een snelle, dalende reeks; hij lijkt op die van de louisianawaterlijster. Roep een luid, droog tsjip. In de winter vrijwel alleen de roep.
Opname: Sue Riffe — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
13–14 cm. Kruin warm roodbruin, zonder strepen. Een lange lichte wenkbrauwstreep en een donkere streep door het oog. Bovendelen olijfbruin; vleugels en staart zonder tekening. Onderdelen vuilwit tot lichtgeelachtig, flanken grijzig. Snavel lang, spits en aan de basis licht. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De streepkopzanger Helmitheros vermivorum heeft een okerbeige kop met zwarte strepen en okerbeige onderdelen, en zoekt boven de grond in dode bladeren. De waterlijsters (Parkesia) en de ovenvogel Seiurus aurocapilla hebben donker gestreepte of gevlekte onderdelen.
Leefgebied
In de winter dichte onderbegroeiing van vochtig en halfvochtig laaglandbos, moerasbos en ruig, dicht secundair bos. Loopt over de grond en schuift met de snavel dode bladeren opzij op zoek naar insecten, spinnen en andere kleine ongewervelden.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Broedt in het zuidoosten van de Verenigde Staten. Overwintert op het schiereiland Yucatán, in Belize en op Cuba, Jamaica en de Bahama's. In het gidsgebied vooral in de Mexicaanse staten Yucatán, Campeche en Quintana Roo en in Belize; schaars en onregelmatig in het zuiden van Veracruz, het noorden van Guatemala en Honduras. Op doortrek in het noordoosten van Mexico en langs de Golfkust.
- Jaarrond
- Zomergast (ca. apr–sep)
- Wintergast (ca. okt–mrt)
- Doortrek (mrt–apr, okt–nov)
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Het best te vinden door in dicht bos op het schiereiland Yucatán te luisteren naar het geritsel van omgekeerde bladeren en de droge roep; de vogel blijft vrijwel altijd laag en in dekking.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd (LC). Een van de minst talrijke Noord-Amerikaanse zangers. Gevoelig voor de kap van laaglandbos in het overwinteringsgebied, dat klein is.
Wetenschappelijke naam
Limnothlypis swainsonii | (Audubon, 1834)
Audubon beschreef de soort in 1834 als Sylvia Swainsonii; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Limnothlypis werd in 1914 ingevoerd door Stone. Limnothlypis is Grieks, van limnē 'moeras' en thlupis, een niet nader bekend klein vogeltje: 'moraszangertje', naar het leefgebied in moerasbossen. swainsonii eert de Engelse natuuronderzoeker en illustrator William Swainson (1789–1855). Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Edisto River bij Charleston, South Carolina (VS).