Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Taankuiftangare
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Taankuiftangare | Tachyphonus delatrii
Tawny-crested Tanager | Tangara crestinaranja
De taankuiftangare is een kleine, zwarte tangare met een oranjebruine kuif. Hij leeft in luidruchtige, snel bewegende groepen in de onderlaag van vochtig voetheuvelbos. In het gidsgebied komt hij voor aan de Caribische kant van Nicaragua en Costa Rica en in Panama.
Geluid
Groepen laten een voortdurend, scherp tsip of tsjit horen terwijl ze snel door het struikgewas trekken. Een echte zang wordt zelden gehoord.
Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
13–14 cm. Kleine, slanke tangare met een spitse, zwarte snavel. Het mannetje is geheel matzwart met een helder taankleurige tot oranjegele kuif op de kruin, die vaak wat opgezet wordt. Het vrouwtje is egaal donker olijfbruin, zonder kuif en zonder tekening.
Verwarringssoorten
Het mannetje van de zwarte tangare Tachyphonus rufus is groter, heeft geen kuif en laat in de vlucht witte ondervleugels zien. Het mannetje van de witschoudertangare Loriotus luctuosus heeft een witte schoudervlek en geen oranje kuif. Het vrouwtje lijkt op vrouwtjes van andere kleine tangares, maar is donkerder en egaler bruin en zit vrijwel altijd in een groep met mannetjes.
Leefgebied
Onderlaag en lage middenlaag van vochtig, altijdgroen bos in de voetheuvels, vooral tussen 300 en 1200 m, plaatselijk tot in het laagland; ook in hoog secundair bos en langs beken in het bos. Eet insecten en kleine vruchten en volgt soms mierenzwermen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Caribische kant van Nicaragua en Costa Rica; in Panama aan de Caribische kant en in het oosten ook aan de Pacifische kant, onder andere in Darién. Buiten het gidsgebied in het westen van Colombia en het westen van Ecuador.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
De groepen bewegen snel; de beste kans is een groep die langs een bospad trekt, zoals in de voetheuvels van Braulio Carrillo in Costa Rica of rond Cerro Jefe in Panama.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd (LC). Plaatselijk algemeen in voetheuvelbos; verdwijnt waar het bos wordt gekapt.
Wetenschappelijke naam
Tachyphonus delatrii | de Lafresnaye, 1847
De Lafresnaye beschreef de soort in 1847 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Tachyphonus werd in 1816 ingevoerd door Vieillot. Tachyphonus is Grieks, van takhus 'snel' en phōneō 'spreken, geluid maken': 'snelle prater'. delatrii eert de Franse natuuronderzoeker en verzamelaar Adolphe Delattre (1805–1854), die in Mexico en Colombia verzamelde. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Buenaventura, Colombia.