Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Zwarte tangare
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Zwarte tangare | Tachyphonus rufus
White-lined Tanager | Tangara filiblanca
De zwarte tangare is een tangare van halfopen terrein waarvan mannetje en vrouwtje totaal verschillend gekleurd zijn: het mannetje is geheel zwart, het vrouwtje egaal roestbruin. Paartjes blijven het hele jaar samen. In het gidsgebied komt hij voor in Costa Rica en Panama.
Geluid
De zang is een herhaalde reeks korte, fluitende frasen zoals tsjie-tsjoe tsjie-tsjoe. De roep is een kort tsjek.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
16–18 cm. Middelgrote, slanke tangare met een vrij lange staart en een spitse snavel; de ondersnavel heeft een blauwgrijze basis. Het mannetje is glanzend zwart met een smalle witte rand aan de schouder, die in rust vaak verborgen is; in de vlucht vallen de witte ondervleugeldekveren goed op. Het vrouwtje is geheel warm roestbruin, van onderen iets lichter.
Verwarringssoorten
De rouwtroepiaal Dives dives is groter en geheel zwart, zonder wit in de vleugel, met een zwarte snavel. Het mannetje van de taankuiftangare Tachyphonus delatrii is kleiner, heeft een oranje kuif en leeft in groepen in het bos. Het mannetje van de witschoudertangare Loriotus luctuosus is kleiner en heeft een grote witte schoudervlek. Het roestbruine vrouwtje is te verwarren met de rosse treurtiran Rhytipterna holerythra, die een bredere snavel heeft en rechtop in het bos zit.
Leefgebied
Bosranden, open plekken, struikgewas, tuinen, plantages en weilanden met bomen, van zeeniveau tot ongeveer 1500 m. Vermijdt het binnenste van gesloten bos. Eet vruchten, insecten en nectar.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Costa Rica, vooral aan de Caribische kant en in het zuiden aan de Pacifische kant, en vrijwel heel Panama. Buiten het gidsgebied in grote delen van tropisch Zuid-Amerika tot in het zuiden van Brazilië en op Trinidad.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Gewoon in tuinen en bij voederplaatsen met fruit in het laagland van Costa Rica en Panama; paartjes zitten vaak samen in een struik langs de rand van een open plek.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd (LC). Algemeen en profiteert van kap en de opening van bos.
Wetenschappelijke naam
Tachyphonus rufus | (Boddaert, 1783)
Boddaert beschreef de soort in 1783 als Tangara rufa; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Tachyphonus werd in 1816 ingevoerd door Vieillot. Tachyphonus is Grieks, van takhus 'snel' en phōneō 'spreken, geluid maken': 'snelle prater'. rufus is Latijn voor 'roodbruin', naar het roestbruine vrouwtje. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayenne, Frans-Guyana.