Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Vuurkraagtangare
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Vuurkraagtangare | Ramphocelus sanguinolentus
Crimson-collared Tanager | Tangara acollarada
De vuurkraagtangare is een zwarte tangare met een diep karmijnrode kap en kraag. Hij leeft in paren of kleine groepjes langs bosranden en in ruig secundair bos. De soort komt alleen in het gidsgebied voor, aan de Caribische kant van het zuiden van Mexico tot het westen van Panama.
Geluid
De roep is een hoog, dun tsieuw of sssit. De zang is een korte reeks schrille, piepende tonen, niet veel anders dan de roep.
Opname: Max Noack — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
18–19 cm. Vrij forse tangare met een dikke, blauwwitte snavel met een donkere punt. Zwart met een diep karmijnrode kruin, nek, halszijden en bovenborst, die samen een brede kraag rond het zwarte gezicht en de zwarte keel vormen; ook de stuit is karmijnrood. Mannetje en vrouwtje lijken op elkaar; het vrouwtje is iets doffer. Jonge vogels zijn bruinachtig met een doffe, roodbruine kraag.
Verwarringssoorten
Het mannetje van de roodrugtangare Ramphocelus passerinii is zwart met alleen een scharlakenrode onderrug en stuit, zonder rode kraag. De roodbuiktangare Ramphocelus dimidiatus (Panama) heeft een donkerrode kop en borst en een helderrode buik, zonder zwart gezicht. Geen andere soort in het gidsgebied combineert een zwart gezicht met een rode kraag.
Leefgebied
Bosranden, oude open plekken, ruig secundair bos, rivieroevers en schaduwrijke plantages in het vochtige laagland en de voetheuvels, van zeeniveau tot ongeveer 1200 m. Foerageert vooral in de middenlaag en de kruinen van struiken en lage bomen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Caribische kant van het zuiden van Mexico (van het zuiden van Veracruz en het noorden van Oaxaca tot Chiapas, Tabasco en het zuiden van het schiereiland Yucatán) via Belize, Guatemala, Honduras, Nicaragua en Costa Rica tot het westen van Panama. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Vaak te zien langs rivieroevers en bosranden in het Caribische laagland, bijvoorbeeld bij La Selva en Arenal in Costa Rica of rond Palenque in Mexico.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd (LC). Vrij algemeen in het Caribische laagland; verdraagt gedeeltelijke ontbossing.
Wetenschappelijke naam
Ramphocelus sanguinolentus | (Lesson, 1831)
Lesson beschreef de soort in 1831 als Tanagra (Tachyphonus) sanguinolentus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Ramphocelus werd in 1805 ingevoerd door Desmarest, A-G. Ramphocelus is Grieks, van rhamphos 'snavel' en koilos 'hol, concaaf', naar de opvallend gevormde, zilverwitte ondersnavel. sanguinolentus is Latijn voor 'bloedrood', naar de karmijnrode kap en borstband. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Mexico.