Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse gorzen › Tacarcunatangare
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Tacarcunatangare | Chlorospingus tacarcunae
Tacarcuna Chlorospingus | Clorospingo del Tacarcuna
De tacarcunatangare is een olijfgroene Chlorospingus met een licht oog en een gelige keel en borst. Hij leeft alleen in de bergen van Oost-Panama en het aangrenzende noordwesten van Colombia. Lange tijd werd hij als ondersoort van de briltangare beschouwd.
Van deze soort bestaat geen foto van een levende wilde vogel met een geschikte Creative Commons-licentie. Heb je er een die aan de regels voldoet? Stuur hem in.
Geluid
De roep is een scherp, hoog tsip, in groepjes vaak herhaald. De zang is weinig beschreven en lijkt op die van de briltangare: een snelle reeks hoge, droge tonen.
Opname: Jorge Enrique Avendaño — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
13–14 cm. Kop en bovendelen effen olijfgroen, zonder witte vlek of streep achter het oog. Iris lichtgekleurd, opvallend tegen de olijfgroene kop. Keel en borst geelachtig tot olijfgeel; buik lichter, flanken olijf. Snavel donker en spits. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De briltangare Chlorospingus flavopectus, verder westelijk in Panama, heeft een grijzere kop met een witte vlek achter het oog en een gestippelde, vuilwitte keel. De pirritangare Chlorospingus inornatus, in de bergen van Oost-Darién, heeft een donkerdere kop en leeft op andere bergtoppen; in het veld is de vindplaats het belangrijkste hulpmiddel.
Leefgebied
Vochtig voetheuvel- en lager bergbos en nevelwoud, vooral tussen ongeveer 600 en 1500 meter, en de randen daarvan. Leeft in groepjes in de middelste lagen en sluit zich aan bij gemengde foerageergroepen. Eet insecten en kleine vruchten.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Endemisch voor de bergen van Oost-Panama en het aangrenzende noordwesten van Colombia: Cerro Jefe en Cerro Azul ten oosten van Panama-Stad, de Serranía de San Blas en de bergen van Noord-Darién, waaronder Cerro Tacarcuna aan de grens met Colombia.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Het makkelijkst bereikbaar op Cerro Jefe en Cerro Azul, waar groepjes in gemengde foerageergroepen langs de bosranden en wegen te zien zijn; het lichte oog valt van dichtbij direct op.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd (LC). Klein verspreidingsgebied; ontbossing en de uitbreiding van bebouwing en weilanden op de lagere hellingen vormen een plaatselijk knelpunt.
Wetenschappelijke naam
Chlorospingus tacarcunae | Griscom, 1924
Griscom beschreef de soort in 1924 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Chlorospingus werd in 1851 ingevoerd door Cabanis. Chlorospingus is Grieks, van khlōros 'groen' en spingos 'vink', naar de olijfgroene bovendelen. tacarcunae verwijst naar de Cerro Tacarcuna in het oosten van Panama, waar de soort werd ontdekt. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cerro Tacarcuna, Oost-Panama.