Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Violetkapkolibrie
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Vogels van de elementen Elementaves › Nachtzwaluwen en gierzwaluwen Strisores
Violetkapkolibrie | Goldmania violiceps
Violet-capped Hummingbird | Colibrí de Goldman
De violetkapkolibrie is een kleine kolibrie van de bergruggen van Midden- en Oost-Panama en het uiterste noordwesten van Colombia. Het mannetje heeft een glanzend violetblauwe kruin en een roodbruine staart. De soort leeft in vochtig bos op middelhoge hoogte en komt op enkele plaatsen geregeld bij voederflessen.
Geluid
Een snelle, lage reeks tjirpende tonen, en als roep een onregelmatige reeks nasale, vrij lage tonen, vaak tijdens het foerageren.
Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.
Herkenning
9 cm, met een rechte zwarte snavel met een roze basis aan de ondersnavel. Het mannetje is glanzend groen, met een violetblauwe kruin, witte onderstaartdekveren en een iets gevorkte, donker roodbruine staart met lichte randen. Het vrouwtje is groen van boven en witachtig van onderen, met grijze vlekjes op de keel en groene vlekken op de flanken; de staart is roodbruin met witte toppen.
Verwarringssoorten
De paarskopkolibrie Klais guimeti heeft een witte vlek achter het oog; bij het mannetje is ook de keel violetblauw, en de staart is groen met grijze toppen. De kroonbosnimf Thalurania colombica is groter en heeft een blauwzwarte staart; mannetjes in Oost-Panama hebben een groene kruin en een violette buik. Het mannetje van de paarsbuikkolibrie Chlorestes julie heeft een violette buik en een groene kruin. De roodwangkolibrie Goldmania bella heeft geen violette kruin en een roodbruin of kaneelkleurig gezicht.
Leefgebied
Binnenste en randen van vochtig voetheuvel- en bergbos, ongeveer tussen 600 en 1200 m, het meest rond 900 m. Foerageert in de ondergroei en de middelste lagen bij bloemen van struiken en epifyten en vangt kleine insecten. Komt ook in tuinen met bloemen en voederflessen aan de bosrand.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
In het gidsgebied alleen in Panama, op enkele gescheiden bergruggen: Cerro Azul en Cerro Jefe ten oosten van Panama-Stad, Cerro Chucantí en de bergen van Darién. Buiten het gidsgebied in het uiterste noordwesten van Colombia, in Chocó.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Bij voederflessen en bloeiende tuinen in Cerro Azul en langs de weg naar Cerro Jefe, op ongeveer een uur rijden van Panama-Stad; ook op Cerro Chucantí.
Staat van instandhouding
Gevoelig. Het verspreidingsgebied is klein en de populatie gaat vermoedelijk achteruit. Bos op de lagere hellingen verdwijnt geleidelijk, onder meer door bebouwing rond Cerro Azul, maar een deel van het leefgebied is nog weinig aangetast.
Wetenschappelijke naam
Goldmania violiceps | Nelson, 1911
Nelson beschreef de soort in 1911 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Goldmania voerde hij in datzelfde werk in. Goldmania eert de Amerikaanse zoöloog en natuurbeschermer Edward Alphonso Goldman (1873–1946), die veel in Mexico en Panama verzamelde. violiceps is Latijn, van viola 'violet' en -ceps '-kop', naar de violette kruin van het mannetje. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cerro Azul, ten noordwesten van Chepo, Panama, ± 900 m.