Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Vlekkruinmuisspecht

Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae

Vlekkruinmuisspecht | Lepidocolaptes affinis

Spot-crowned Woodcreeper | Trepatroncos corona punteada

De vlekkruinmuisspecht is de muisspecht van de bergbossen van Mexico en Midden-Amerika, te herkennen aan de fijne lichte vlekjes op de donkere kruin en de licht gebogen, lichte snavel. Hij wordt vaak in gemengde foerageergroepen gezien.

Vlekkruinmuisspecht (Lepidocolaptes affinis)
Foto: Dominic Sherony — CC BY-SA 2.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Een reeks hoge, dunne, wat klagende fluittonen. Ook een scherp, kort roepje.

Luister: ZangXC978620

Opname: Matthew L. Brady — CC BY-NC-SA 4.0 · ingekort tot de eerste 60 s, mono · xeno-canto

Herkenning

19–21 cm. Snavel dun, licht gebogen en bleek. Kruin en nek donkerbruin met kleine, lichte beige vlekjes. Rug bruin, vleugels en staart roodbruin. Onderdelen olijfbruin met lichte, zwart omzoomde, druppelvormige strepen; keel bleek beige. Mannetje en vrouwtje zijn gelijk.

Verwarrings­soorten

De streepkopmuisspecht Lepidocolaptes souleyetii leeft lager, in het laagland en de heuvels, en heeft strepen in plaats van vlekjes op de kruin. De witbuikmuisspecht Lepidocolaptes leucogaster in het westen van Mexico heeft een veel witter gestreepte onderzijde. De bruinsnavelmuisspecht Campylorhamphus pusillus heeft een veel langere, sterk gebogen snavel.

Leefgebied

Vochtig bergbos en nevelwoud, ook pijn-eikenbos, bosranden en oud secundair bos, meestal boven ongeveer 1000 m en tot in de hoogste bossen. Klimt langs stammen en takken, vaak tussen mos en epifyten, en zoekt insecten in de schors. Nestelt in een holte in een boom.

Verspreiding en trek

Hooglanden van het oosten en zuiden van Mexico door Guatemala, El Salvador, Honduras, Nicaragua en Costa Rica tot het westen van Panama. Komt alleen in het gidsgebied voor; de vergelijkbare muisspecht van de Andes wordt als aparte soort behandeld.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 0,7° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

In bergbos in heel Midden-Amerika een van de gewoonste muisspechten; te vinden in gemengde groepen, bijvoorbeeld in de hooglanden van Costa Rica en Chiapas.

Staat van instandhouding

Niet bedreigd. Algemeen in bergbos, maar afhankelijk van bos.

Wetenschappelijke naam

Lepidocolaptes affinis | (de Lafresnaye, 1839)

De Lafresnaye beschreef de soort in 1839 als Dendrocolaptes affinis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Lepidocolaptes werd in 1853 ingevoerd door Reichenbach. Lepidocolaptes is Grieks, van lepis, lepidos 'schub' en kolaptēs 'beitelaar, specht', naar de geschubde tekening op kop en borst. affinis is Latijn voor 'verwant', naar de gelijkenis met een andere muisspecht. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Mexico (niet nader bepaald).