Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Yucatántiran

Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae

Yucatántiran | Myiarchus yucatanensis

Yucatan Flycatcher | Papamoscas yucateco

De yucatántiran is een middelgrote Myiarchus-tiran die alleen op en rond het schiereiland Yucatán voorkomt. Hij lijkt sterk op de wijdverbreide donkerkaptiran, maar heeft een minder donkere kop en een lichter gezicht. Hij zit meestal rustig in het midden van de bomen en wordt vaak pas opgemerkt aan zijn klaaglijke fluittoon.

Yucatántiran (Myiarchus yucatanensis)
Foto: Alastair Rae — CC BY-SA 3.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Een lange, klaaglijke, langzaam stijgende fluittoon, soms in tweeën gebroken. Daarnaast korte, zachte roepen.

Luister: ZangXC126557

Opname: Mike Nelson — CC BY-NC-SA 3.0 · ingekort tot de eerste 60 s, mono · xeno-canto

Herkenning

18 cm. Bovendelen grijsachtig olijfbruin; de kruin is nauwelijks donkerder dan de rug. Teugel en ring rond het oog licht grijsachtig, wat het gezicht een zachte uitdrukking geeft. Vleugels donker met lichte randen aan dekveren en slagpennen, de handpennen met smalle roodbruine randen. Staart bruin met weinig roodbruin. Keel en borst lichtgrijs, buik lichtgeel. Snavel zwart. Mannetje en vrouwtje zijn gelijk.

Verwarrings­soorten

De donkerkaptiran Myiarchus tuberculifer komt in hetzelfde gebied voor, is iets kleiner en heeft een duidelijk donkere, bruinzwarte kap die afsteekt tegen de olijfkleurige rug; zijn roep is een dalende in plaats van een stijgende fluittoon. De cayennetiran Myiarchus tyrannulus is groter, met een zwaardere snavel en meer roodbruin in vleugels en staart. De grote kuiftiran Myiarchus crinitus (wintergast) is groter, met een donkergrijze keel en borst en veel roodbruin in de staart.

Leefgebied

Seizoensbos en halfgroenblijvend bos van het laagland, bosranden, oud secundair bos en struikgewas met hogere bomen. Foerageert vooral in het midden en onder in de kronen en vangt insecten vanaf een zitplaats of pakt ze van bladeren; eet ook kleine vruchten. Broedt in een boomholte.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.

Verspreiding en trek

Komt alleen voor in het gidsgebied: het schiereiland Yucatán in Mexico (Campeche, Yucatán en Quintana Roo), het noorden van Belize en het noorden van Guatemala (Petén).

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 0,7° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

De fluittoon is het beste kenmerk. Waar ook de donkerkaptiran voorkomt, helpt het letten op de kleur van de kruin: bij de yucatántiran nauwelijks donkerder dan de rug.

Staat van instandhouding

Niet bedreigd. Heeft een klein verspreidingsgebied, maar is daarbinnen vrij algemeen in bos en bosranden.

Wetenschappelijke naam

Myiarchus yucatanensis | Lawrence, 1871

Lawrence beschreef de soort in 1871 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Myiarchus werd in 1844 ingevoerd door Cabanis. Myiarchus is Grieks, van muia 'vlieg' en arkhos 'heerser': 'vliegenvorst'. yucatanensis verwijst naar het schiereiland Yucatán in Mexico, waar de soort werd ontdekt. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Mérida, Yucatán, Mexico.