Alle soorten › Zangvogels › Troepialen › Yucatántroepiaal
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Yucatántroepiaal | Icterus auratus
Orange Oriole | Bolsero yucateco
De Yucatántroepiaal is een oranje troepiaal die alleen op het schiereiland Yucatán voorkomt. Anders dan de meeste troepialen in het gidsgebied heeft het mannetje een oranje en geen zwarte rug. Hij leeft in droog bos, struikgewas en dorpen.
Geluid
De zang is een gevarieerde reeks heldere fluittonen. De roep is een nasaal njek en een korte ratel.
Opname: GABRIEL LEITE — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
18–20 cm. Middelgrote troepiaal met een rechte, spitse snavel. Het mannetje is geheel oranje op kop, rug en onderdelen, met een kleine zwarte vlek tussen oog en snavel en een zwarte keelvlek. De vleugel is zwart met oranje kleine dekveren en witte randen aan de grote dekveren en slagpennen; de staart is zwart. Het vrouwtje is doffer, meer geeloranje, met een olijfkleurige tint op de rug. Jonge vogels zijn olijfgeel met weinig zwart.
Verwarringssoorten
De maskertroepiaal Icterus cucullatus, die ook op het schiereiland voorkomt, heeft bij het mannetje een zwarte rug, een grotere zwarte keelvlek en een dunne, licht gebogen snavel. De Altamiratroepiaal Icterus gularis is groter en forser en heeft een zwarte rug. Vrouwtjes en jonge vogels zijn lastiger: let bij de Yucatántroepiaal op de rechte snavel en de warmere, oranjere tint.
Leefgebied
Droog en halfgroenblijvend seizoensbos, struikgewas, bosranden, de randen van mangroven en dorpen en tuinen met bomen, in het laagland. Eet insecten, vruchten en nectar.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Endemisch voor het schiereiland Yucatán: de Mexicaanse staten Yucatán, Campeche en Quintana Roo en het uiterste noorden van Belize.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Vaak te zien in dorpen en langs wegen op het noorden van het schiereiland, in bloeiende bomen en struiken; let op het oranje van de rug om hem van de maskertroepiaal te onderscheiden.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd (LC). Vrij algemeen binnen zijn kleine verspreidingsgebied. Wordt plaatselijk gevangen voor de handel in kooivogels.
Wetenschappelijke naam
Icterus auratus | Bonaparte, 1850
Bonaparte beschreef de soort in 1850 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Icterus werd in 1760 ingevoerd door Brisson. Icterus komt van het Griekse ikteros, een gele vogel — doorgaans opgevat als de wielewaal — waarvan de aanblik geelzucht zou genezen. auratus is Latijn voor 'verguld', naar het vurig oranjegele verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Yucatán (Mexico).