Alle soorten › Zangvogels › Koningstirannen › Zwartstaarttiran
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Zwartstaarttiran | Myiobius atricaudus
Black-tailed Myiobius | Mosquerito colinegro
De zwartstaarttiran is een kleine, beweeglijke tiranachtige met een gele stuit en een zwarte staart, nauw verwant aan de zwavelstuittiran. Hij houdt zich meer op aan bosranden, in secundair bos en langs beken. In het gidsgebied komt hij alleen voor in het zuidwesten van Costa Rica en in Panama.
Geluid
Een scherp, kort tsik of psit, vergelijkbaar met dat van de zwavelstuittiran.
Opname: Rodrigo Dela Rosa de Souza — CC BY-NC-SA 3.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
12–13 cm. Bovendelen olijfgroen met een helder gele stuit; staart zwart. Keel witachtig, borst licht okerkleurig tot zandkleurig, buik lichtgeel. Het mannetje heeft een meestal verborgen gele kruinvlek. Snavel breed en plat, met lange borstels bij de snavelbasis.
Verwarringssoorten
De zwavelstuittiran Myiobius sulphureipygius heeft een warmer okerbruine borst die scherper afsteekt tegen de gele buik en zit meer in het binnenste van vochtig bos. Waar beide voorkomen is het onderscheid lastig; let op borstkleur en leefgebied. De roodstaarttiran Terenotriccus erythrurus heeft een roodbruine staart en geen gele stuit.
Leefgebied
Ondergroei van bosranden, secundair bos, galerijbos en vochtig bos langs beken, in het laagland en de voetheuvels. Fladdert met gespreide staart en hangende vleugels achter insecten aan, soms in gemengde groepen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
In het gidsgebied in het zuidwesten van Costa Rica (Pacifische kant) en plaatselijk in Panama. Buiten het gidsgebied in het noordwesten van Zuid-Amerika, delen van het Amazonegebied en het oosten van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Let aan bosranden en langs beken in het zuiden van de Pacifische kant van Costa Rica op een fladderend vogeltje met gele stuit; in die streek is de zwavelstuittiran schaarser.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. In het gidsgebied plaatselijk en minder algemeen dan de zwavelstuittiran.
Wetenschappelijke naam
Myiobius atricaudus | Lawrence, 1863
Lawrence beschreef de soort in 1863 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Myiobius werd in 1839 ingevoerd door Gray. Myiobius is Grieks, van muia 'vlieg' en bios 'leven': 'die van vliegen leeft'. atricaudus is Latijn, van ater 'zwart' en cauda 'staart', naar de zwarte staart. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Lion Hill, landengte van Panama.