Grafvleermuizen | Emballonuridae

Sheath-tailed bats | Embalonúridos

Bij deze vleermuizen doorboort de staart de bovenzijde van de staartvlieg en steekt daar met een vrij uiteinde doorheen, waarna hij als in een schede heen en weer kan schuiven: strekt het dier de poten, dan spant het vlies zich, trekt het ze op, dan plooit het vlies zich terug. Het gezicht is glad, zonder neusblad, en de ogen zijn voor een vleermuis groot — zicht telt hier mee. De vleugels zijn lang en smal en de vlucht is snel en recht, hoog boven open terrein. Ze rusten niet weggekropen maar op lichte plekken: grotmonden, ruïnes, grafkelders en gebouwen, elk op afstand van zijn buren, en bewegen zich klauterend op de polsen zijwaarts over de wand. Bij veel soorten ligt in de vlieghuid van de arm of onder de keel een kliertas waarmee mannetjes hun geur verspreiden. De enige soort van dit gebied is een forse vleermuis met een naakte buik en achterhand.