Drosera cayennensis

Herkenning

Een kleine, platte rozet van spatelvormige bladeren, waarbij de afgeronde bladschijf geleidelijk overgaat in een smalle bladsteel. In de zon kleurt de rozet rood, in de schaduw groener. De bloeistengels zijn dun, met een opgerolde top, en dragen enkele roze bloemen die na elkaar opengaan. Een betrouwbare set maten die zeker op deze soort slaat, is niet gevonden; de maatvelden blijven leeg.

Gelijkende soorten

Het onderscheid met naaste verwanten is het grote probleem. Drosera capillaris, van het zuidoosten van de Verenigde Staten via Midden-Amerika en het Caribisch gebied tot in het noorden van Zuid-Amerika, lijkt vrijwel identiek; Drosera communis in Brazilië eveneens, en Drosera colombiana en Drosera panamensis worden door sommigen als nauw verwant of zelfs als synoniem beschouwd. Kenmerken van zaad, steunblaadjes en beharing worden gebruikt, maar zonder recente revisie van de hele groep blijven determinaties in het veld voorlopig.

De val en hoe hij werkt

Een actieve lijmval zoals bij de andere rozetsoorten. De tentakels vangen kleine, over de grond lopende of laag vliegende insecten, waarna omringende tentakels naar de prooi buigen. In de natte savannes zijn mieren en kleine muggen de belangrijkste prooi.

Standplaats en ecologie

Open, zure en voedselarme zandige en lemige bodems in natte savannes, seizoensmoerassen en langs randen van poelen, en daarnaast verstoorde, natte grond zoals wegbermen en greppels (B6, W7, H2). De plant verlangt volle zon en groeit het best waar de vegetatie laag en open blijft.

Verspreiding en hoogte

Het noorden van Zuid-Amerika: de Guyana's, Venezuela, Colombia en het noorden van Brazilië. De gebiedskolom van deze gids noemt ook het Caribisch gebied; opgaven van daar, zoals van Trinidad, zijn mogelijk, maar de meeste Caribische planten van deze groep worden gewoonlijk tot D. capillaris gerekend. Het precieze areaal hangt dus af van de nog niet opgeloste taxonomie.

• Waargenomen (hokken van een kwart graad)

Vormen en variatie

Er worden geen variëteiten erkend. De groep rond D. capillaris telt in de Neotropen meerdere namen, waaronder D. cayennensis, D. colombiana en D. panamensis, waarvan de onderlinge grenzen onzeker zijn. Moleculair onderzoek aan deze groep is schaars, en de huidige indeling berust grotendeels op oude beschrijvingen.

Waar en wanneer te zien

Zoek in de regentijd in de open, natte savannes van Suriname, Frans-Guyana of Venezuela, en langs zandwegen met drassige bermen. Fotografeer bloeistengel, bladvoet en indien mogelijk rijp zaad, want die kenmerken zijn nodig om de soort van haar verwanten te scheiden.

Staat van instandhouding

Niet geëvalueerd voor de wereldwijde IUCN-Rode Lijst en niet opgenomen in CITES. De soort lijkt vrij wijdverbreid en groeit ook op verstoorde grond, zodat er geen directe aanleiding tot zorg is. Omzetting van savannes in landbouwgrond, plantages en bebouwing vernietigt lokaal groeiplaatsen, vooral in de kuststreken van de Guyana's.

Wetenschappelijke naam

Drosera cayennensis | Sagot ex Diels, 1906

Manuscriptnaam van Sagot, geldig gepubliceerd door Diels in 1906, in Englers "Das Pflanzenreich", IV, familie 112, p. 86. De precieze typelocatie kon niet worden achterhaald. De soort komt voor van Panama tot de Guyana's en Brazilië, met vondsten ook in het Orinoco-gebied van Colombia/Venezuela, op 200-250 m hoogte. Vernoemd naar Cayenne, Frans-Guyana — vermoedelijk de plek waar Sagot, die uitgebreid in Frans-Guyana werkte, het oorspronkelijke materiaal verzamelde.

World Checklist of Vascular Plants (WCVP), via Plants of the World Online (POWO), Royal Botanic Gardens, Kew.