Drosera esperensis — Vorstmans Gids van de Vleesetende Planten

Herkenning

Een beschrijving van de plant was in de voor deze gids toegankelijke bronnen niet te vinden. Groeivorm, bladeren, bloemen, maten en bloeitijd zijn niet vastgesteld, en ook de plaats van de soort binnen het geslacht kon niet worden geverifieerd. Alle maatvelden blijven daarom leeg. Voor herkenning is de oorspronkelijke beschrijving van Lowrie (2014) nodig.

Gelijkende soorten

De Esperance Plains herbergen tal van zonnedauwen, zowel dwergzonnedauwen als knolzonnedauwen. Zonder beschrijving van D. esperensis is geen betrouwbare vergelijking te geven; verwarring met andere soorten uit het gebied ligt voor de hand.

De val en hoe hij werkt

Zoals alle zonnedauwen vangt de plant met een actieve lijmval: gesteelde klieren op het blad scheiden kleverige druppels af, kleine insecten raken erin verstrikt, en de tentakels buigen zich daarna naar de prooi en scheiden verteringsenzymen af. Specifieke gegevens voor deze soort ontbreken.

Standplaats en ecologie

Over de standplaats is in de toegankelijke bronnen niets vastgelegd. De Esperance Plains zijn grotendeels bedekt met lage, voedselarme heide op zand en kwartsiet; de code B5 is een voorlopige toewijzing op grond van dat landschap en moet aan de oorspronkelijke beschrijving worden getoetst.

Verspreiding en hoogte

Endemisch in het zuidwesten van West-Australië, vermoedelijk in de omgeving van Esperance aan de zuidkust, zoals de naam doet vermoeden. De soort staat sinds 2018 in de West-Australische plantencensus. Een verspreidingsbeeld kon voor deze gids niet worden vastgesteld; er werd geen bereikbaar FloraBase-profiel gevonden.

Waargenomen (hokken van een graad)

Verspreiding uitsluitend op basis van waarnemingen bij GBIF (Global Biodiversity Information Facility), niet op TDWG-regio's: die zijn vaak veel groter dan het werkelijke areaal. De lichte halo is het gebied rond een waarneming, de donkere kern de waarneming zelf. De donkere hokken zijn 2 vakken van een hele graad — ruwweg honderdtien kilometer — waarin de soort is waargenomen, uit alle waarnemingen bij GBIF. Deze maat is grover dan bij de meeste soorten, omdat van deze plant vrijwel geen enkele waarneming een nauwkeurige coördinaat draagt: de vindplaats van bestroopte soorten wordt bij de bron vertroebeld. Op deze schaal verdwijnt dat in de ruis. Ze zeggen waar hij is gezíén, niet waar hij voorkomt: een leeg vak betekent niets.

Vormen en variatie

Er zijn geen ondersoorten of variëteiten beschreven. De soort is sinds haar beschrijving nauwelijks in andere literatuur besproken, zodat de afbakening ten opzichte van verwante soorten nog niet door anderen is getoetst.

Waar en wanneer te zien

De heide rond Esperance, met onder meer het Cape Le Grand National Park, is in het voorjaar een rijk gebied voor zonnedauwen. Fotografeer elke zonnedauw die je niet direct kunt thuisbrengen in detail en vergelijk hem later met de oorspronkelijke beschrijving. De heide is gevoelig voor de wortelrot Phytophthora cinnamomi; volg de schoonmaakregels bij de ingangen van parken.

Staat van instandhouding

De IUCN-code in deze gids is niet bedreigd (LC). Niet in CITES. De bronbasis voor deze tekst is zeer dun: de oorspronkelijke beschrijving van Lowrie (2014) is de enige goede bron en kon voor deze gids niet worden ingezien. Deze tekst is daarom bewust kort en bevat geen maten.

Wetenschappelijke naam

Drosera esperensis | Lowrie, 2013

Beschreven door Allen Lowrie, in "Carnivorous Plants of Australia Magnum Opus", deel 3, p. 1270 (2013/2014). Verzameld op 31 augustus 2000; holotype in PERTH, isotype in MEL. Cape Le Grand, ten oosten van Esperance, West-Australië. Vernoemd naar het plaatsje/de regio Esperance, West-Australië, nabij de typelocatie — een sterke aanname op basis van de typelocatie, al niet letterlijk bevestigd in een bron.

World Checklist of Vascular Plants (WCVP), via Plants of the World Online (POWO), Royal Botanic Gardens, Kew.