Drosera indumenta — Vorstmans Gids van de Vleesetende Planten

Herkenning

De soortnaam is afgeleid van het Latijnse indumentum, de botanische term voor de beharing van een plant, en wijst erop dat een bijzondere beharing het onderscheidende kenmerk is. De soort wordt in overzichten van Australische zonnedauwen bij de knolzonnedauwen gerekend: overblijvende planten die jaarlijks uit een ondergrondse knol opkomen. Maten, bloemkleur en bloeitijd hebben we in geen toegankelijke bron gevonden.

Gelijkende soorten

Omdat de soort recent is afgesplitst uit een groep verwante knolzonnedauwen, zijn oudere waarnemingen waarschijnlijk onder een andere naam geregistreerd. Welke soort het meest op D. indumenta lijkt, konden we niet vaststellen. Een veldwaarneming is zonder de sleutel in Lowrie (2013) niet betrouwbaar op naam te brengen.

De val en hoe hij werkt

Een actieve lijmval: de bladeren dragen gesteelde klieren met een kleverige druppel waaraan kleine insecten blijven hangen. Na aanraking buigen de tentakels naar de prooi, waarna verteringsenzymen worden afgescheiden en de vrijgekomen voedingsstoffen worden opgenomen.

Standplaats en ecologie

Een gepubliceerde standplaatsbeschrijving hebben we niet gevonden. De codes volgen het algemene beeld van Zuidwest-Australische knolzonnedauwen, die groeien in heide en op zandige bodems en de droge zomer als knol overleven (B5, D1). Ze moeten als voorlopig worden gezien.

Verspreiding en hoogte

Endemisch voor Zuidwest-Australië. Een nauwkeuriger beschrijving van het areaal konden we niet controleren.

Waargenomen (hokken van een kwart graad)

Verspreiding uitsluitend op basis van waarnemingen bij GBIF (Global Biodiversity Information Facility), niet op TDWG-regio's: die zijn vaak veel groter dan het werkelijke areaal. De lichte halo is het gebied rond een waarneming, de donkere kern de waarneming zelf. De donkere hokken zijn 16 vakken van een kwart graad waarin de soort werkelijk is waargenomen, uit GBIF en alleen uit waarnemingen die tot op vijf kilometer nauwkeurig zijn. Ze zeggen waar hij is gezíén, niet waar hij voorkomt: een leeg vak betekent niets. Bij bedreigde soorten gaat deze laag nooit fijner dan een hele graad, met opzet.

Vormen en variatie

Er zijn geen ondersoorten of variëteiten beschreven.

Waar en wanneer te zien

Knolzonnedauwen staan in de Zuidwest-Australische winter en het vroege voorjaar boven de grond; buiten die maanden is er niets van te zien. Voor deze soort geldt vooral: fotografeer stengel, bladeren en beharing van dichtbij en met een schaal, zodat een specialist de determinatie later kan bevestigen.

Staat van instandhouding

Op de wereldwijde Rode Lijst van de IUCN staat de soort als niet bedreigd (LC). In CITES is hij niet opgenomen. Onzekerheid: behalve naam, auteurs en status konden we niets in een bron nalopen. Morfologie, standplaats en precieze verspreiding blijven open tot de oorspronkelijke beschrijving is geraadpleegd.

Wetenschappelijke naam

Drosera indumenta | Lowrie & Conran, 2013

Beschreven door Lowrie & Conran, in "Carnivorous Plants of Australia Magnum Opus", deel 3, p. 1272 (2013/2014). Verzameld door Allen Lowrie (nr. 2856) op 28 september 2003, aan Nicholson Road, Yarloop, West-Australië (32°57'40"Z, 115°49'49"O); holotype in PERTH, isotype in MEL. Nicholson Road, Yarloop, West-Australië (32°57'40"Z, 115°49'49"O). Van het Latijnse indumentum ("bekleding, bedekking") — vermoedelijk verwijzend naar een harige of kliersbehaarde bedekking van de plant, al is dit niet letterlijk bevestigd in een bron.

World Checklist of Vascular Plants (WCVP), via Plants of the World Online (POWO), Royal Botanic Gardens, Kew.