Genten en aalscholvers | Suliformes

Families in deze orde

• Fregatvogels | Fregatidae2 soortenEen familie van vijf tropische zeevogels, waarvan er twee in het gebied van deze gids voorkomen. De Amerikaanse fregatvogel is langs de kust van de Grote Oceaan algemeen en broedt in kolonies op eilanden en in mangroven, onder meer op Isla de la Plata voor de kust van Ecuador en op de Galápagos; de grote fregatvogel broedt op de Galápagos, waar beide soorten naast elkaar nestelen, en is langs de vastelandskust schaars. Fregatvogels hebben de grootste vleugeloppervlakte ten opzichte van hun gewicht van alle vogels: lange, smalle, gehoekte vleugels en een diep gevorkte staart. Op opstijgende lucht stijgen ze hoog op en glijden ze lange afstanden uit, soms wekenlang zonder te landen. Het verenkleed is niet waterafstotend en de poten zijn kort en zwak, zodat ze niet kunnen zwemmen en niet van het water opstijgen. Ze grijpen vliegende vissen en inktvissen al vliegend van het wateroppervlak en achtervolgen genten, sterns en meeuwen tot die hun buit loslaten. In de kolonie blazen mannetjes een felrode keelzak op en trillen ze met de gespreide vleugels om overvliegende vrouwtjes te lokken. Het ene jong vliegt pas na vijf à zes maanden uit en wordt daarna nog lang door de ouders gevoerd, zodat veel vogels maar eens per twee jaar broeden.
• Genten | Sulidae6 soortenGrote zeevogels met een sigaarvormig lijf, lange spitse vleugels en een wigvormige staart; de zware kegelvormige snavel heeft geen haak, maar wel fijn gezaagde snijranden die een gladde vis vasthouden. De ogen staan ver naar voren en geven het dieptezicht dat de stootduik vraagt: van grote hoogte valt de vogel met de vleugels naar achteren het water in, waarbij luchtzakken onder de huid van kop, hals en borst de klap opvangen. In de gids gaat het om zes soorten, alle van het geslacht Sula. Boven de koude Humboldtstroom langs de kust van Peru jaagt de Humboldtgent in dichte zwermen op scholen ansjovis, samen met zeeleeuwen, dolfijnen en pijlstormvogels, en broedt hij in kolonies van tienduizenden paren op de guano-eilanden en rotskusten. Op de Galápagos en andere eilanden voor de kust nestelen de blauwvoetgent en de nazcagent op de grond en de roodpootgent in struiken en bomen, terwijl de bruine gent vooral langs de tropische kust van Colombia en Ecuador voorkomt. Het jong komt vrijwel naakt uit het ei en krijgt pas na enkele jaren het volwassen kleed.
• Slangenhalsvogels | Anhingidae1 soortEen kleine familie van vier soorten in tropische en subtropische zoete wateren. In het gebied van deze gids leeft alleen de Amerikaanse slangenhalsvogel, in het laagland aan beide zijden van de Andes, in moerassen, rivieren, oude rivierarmen, lagunes en mangroven. Hij lijkt op een aalscholver met een slanker lichaam, een lange, waaiervormige staart en een zeer lange, dunne hals; het mannetje is zwart met zilverwitte tekening op de vleugels, het vrouwtje heeft een lichtbruine kop, hals en borst. Een bijzonder scharnier tussen de achtste en negende halswervel laat de gebogen hals als een veer naar voren schieten, en met de rechte, dolkscherpe snavel spiest de vogel zo onder water een vis, die hij aan de oppervlakte losschudt, opgooit en met de kop voorop doorslikt. Hij zwemt vaak diep weggezonken, met alleen de kronkelende kop en hals boven water. Doordat de veren water doorlaten moet hij na het jagen lang met gespreide vleugels op een tak zitten om te drogen en op te warmen. In de vlucht wisselt hij klapwieken af met zweven, en op thermiek cirkelt hij hoog als een kleine roofvogel. Slangenhalsvogels broeden in bomen boven het water, vaak tussen aalscholvers en reigers.
• Aalscholvers | Phalacrocoracidae4 soortenLanggerekte, donkere watervogels met een lange hals en een snavel die aan de punt scherp gehaakt is: de vis wordt vastgegrepen, niet gespietst. Ze duiken vanaf het wateroppervlak en zwemmen onder water met beide voeten tegelijk; de poten staan ver naar achteren, waardoor lopen moeizaam gaat, en de stugge wigvormige staart doet dienst als roer. Het verenkleed laat zich deels doordrenken, wat het drijfvermogen vermindert maar de vogel dwingt na het vissen met halfgespreide vleugels te drogen — de houding waaraan de hele familie te herkennen is. Zelfs de Galapagosaalscholver, die het vliegvermogen kwijt is en nog maar stompjes van vleugels heeft, houdt ze zo uit om te drogen. Het nest van takken, wier of guano staat in kolonieverband op rotsen, in bomen of in riet; langs de Humboldtstroom broedt de guanoaalscholver in enorme kolonies op de guano-eilanden. Twee tot vier bleekblauwe eieren onder een krijtachtige laag, en naakte jongen die na enkele dagen zwart dons krijgen.