Alle soorten › Scharrelaarachtigen › Motmots › Amazonemotmot
Amazonemotmot | Momotus momota
Amazonian Motmot | Momoto amazónico | Udu-de-coroa-azul
De amazonemotmot is de meest verspreide motmot van het laagland ten oosten van de Andes, van het Amazonegebied tot de droge bossen van het oosten van Bolivia. Hij zit roerloos rechtop in de schaduw en zwaait zijn lange staart met vlaggetjes als een slinger heen en weer. Hij hoorde vroeger bij de blauwkruinmotmot, die in meerdere soorten is opgesplitst.
Geluid
Een lage, holle, dubbele roep, als hoe-doe, soms enkel, vooral in de schemering voor zonsopgang; paren roepen vaak om beurten.
Opname: Fabrício Grigolin — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
38–43 cm, inclusief de lange staart met vlaggetjes met zwarte toppen. De kruin is zwart, omringd door een blauwe band, aan de voorkant turquoise en achteraan meer violetblauw; bij vogels uit het noordwesten van het Amazonegebied is die band smaller. Een breed zwart oogmasker is van onderen blauw afgezet. De bovendelen zijn groen. De onderdelen zijn olijfgroen tot roestachtig olijf, zuidelijk roestiger, met een of twee zwarte vlekjes op de borst. De iris is rood. De seksen zijn gelijk; jonge vogels zijn doffer.
Verwarringssoorten
De hooglandmotmot Momotus aequatorialis is groter en groener van onderen, met een bredere blauwe kruinband, en leeft hoger in de Andes. De caribische motmot Momotus subrufescens leeft ten westen van de Andes. De rosse motmot Baryphthengus martii en de breedsnavelmotmot Electron platyrhynchum hebben een geheel roestbruine kop zonder blauwe kruinring.
Leefgebied
Vochtig laaglandbos, várzea-bos, galerijbos, secundair bos, bosranden en plantages, in Bolivia ook droog bos, van het laagland tot ongeveer 1200 m. Zit lang stil op middelhoogte en vliegt uit naar grote insecten, spinnen, kleine hagedissen en andere kleine dieren, en eet ook vruchten. Broedt in een lange gang in een aarden wal of oever.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia ten oosten van de Andes, in het Amazonegebied en aan de rand van de llanos. In Ecuador in het oostelijke laagland. In Peru in het Amazonelaagland en op de laagste uitlopers van de oostflank. In Bolivia in het grootste deel van het laagland, ook in de droge bossen van het oosten en zuiden. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Venezuela, de Guyana's, Amazonisch Brazilië, Paraguay en het noordwesten van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Langs bosranden, open plekken en in tuinen van lodges in het laagland van het Amazonegebied, waar de vogel vaak stil in de schaduw zit. In de vroege ochtend verraden de holle roepen de plek.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort heeft een zeer groot verspreidingsgebied en verdraagt secundair bos en open plekken met bomen.
Wetenschappelijke naam
Momotus momota | (Linnaeus, 1766)
Linnaeus beschreef de soort in 1766 als Ramphastos momota; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Momotus werd in 1760 ingevoerd door Brisson. De geslachtsnaam is een verlatijnsing van momot of motmot, een Mexicaanse (Nahuatl) naam voor deze vogels. De soortnaam momota komt van dezelfde Mexicaanse naam momot als het geslacht Momotus. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayenne, Frans-Guyana.