Alle soorten › Steltloperachtigen › Strandlopers en snippen › Amerikaanse watersnip
Amerikaanse watersnip | Gallinago delicata
Wilson's Snipe | Agachadiza de Wilson | Narceja-de-wilson
De Amerikaanse watersnip is de Noord-Amerikaanse tegenhanger van de watersnip en broedt in moerassen van Alaska tot het noorden van de Verenigde Staten. In het gidsgebied is hij een wintergast, het regelmatigst in Colombia en naar het zuiden steeds zeldzamer. Hij moet daar worden onderscheiden van de inheemse snippen, die het hele jaar aanwezig zijn.
Geluid
Bij het opvliegen een schor, krassend skaip, enkel of herhaald. In het gidsgebied is de soort verder stil.
Opname: Lars Edenius — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
25–28 cm, met een lange, rechte snavel en vrij korte, groengrijze poten. De kop heeft donkere en lichte lengtestrepen; de donkerbruine rug heeft opvallende roomkleurige langsstrepen. Hals en borst zijn bruin gevlekt, de flanken zwart gebandeerd en de buik is zuiver wit. In de vlucht een smalle witte achterrand aan de armpennen en een donkere, dicht gebandeerde ondervleugel; de staart is oranjebruin met een donkere band. De vlucht is snel en zigzaggend. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De Zuid-Amerikaanse snip Gallinago paraguaiae lijkt sterk, maar is standvogel in het laagland ten oosten van de Andes en heeft meer wit in de buitenste staartpennen. De watersnip Gallinago gallinago heeft een bredere witte vleugelachterrand en een lichtere ondervleugel met witte banden. De andessnip Gallinago jamesoni en de páramosnip Gallinago nobilis zijn groter en zwaarder, met bredere vleugels zonder witte achterrand, en leven in het hooggebergte.
Leefgebied
Moerassen, natte weilanden, rietkragen en oevers van plassen met modder en dekking, rijstvelden en sloten; van het laagland tot in de natte graslanden van de Andes rond 3000 m. Zoekt prikkend in de zachte bodem naar wormen en insectenlarven, vooral in de schemering. Broedt niet in het gidsgebied.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia een schaarse, maar regelmatige wintergast, vooral in het Caribisch laagland en in de natte gebieden van de Andes, zoals de hoogvlakte rond Bogotá. In Ecuador zeldzaam, vooral in het noorden. In Peru zeer zeldzaam, met enkele meldingen. In Bolivia en op de Galápagos niet regelmatig vastgesteld. Buiten het gidsgebied broedend in Alaska, Canada en het noorden van de Verenigde Staten en overwinterend tot in Midden-Amerika en het noorden van Zuid-Amerika.
- Wintergast (ca. okt–mrt)
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Loop van november tot maart langs de randen van moerassen en natte weilanden op de hoogvlakte rond Bogotá; vogels vliegen meestal op het laatste moment op, met een schorre roep en een zigzaggende vlucht.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort heeft een groot broedgebied en een grote stand.
Wetenschappelijke naam
Gallinago delicata | (Ord, 1825)
Ord beschreef de soort in 1825 als Scolopax delicata; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Gallinago werd in 1760 ingevoerd door Brisson. De geslachtsnaam is Nieuwlatijn voor houtsnip of snip, van Latijn gallina, 'hen', met het achtervoegsel -ago, 'lijkend op'. De soortnaam is Latijn delicatus, 'sierlijk, fijn'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Pennsylvania, Verenigde Staten.