Alle soorten › Steltloperachtigen › Strandlopers en snippen › Andessnip
Andessnip | Gallinago jamesoni
Jameson's Snipe | Becasina andina | Narceja-andina
De andessnip is een grote, zware snip van de páramo en de vochtige puna, van Colombia tot Bolivia. Hij werd vroeger samen met de Cordillerasnip Gallinago stricklandii uit het zuiden van Chili en Argentinië als één soort beschouwd. In de schemering verraadt hij zich met een baltsvlucht boven het grasland rond de boomgrens.
Geluid
In de baltsvlucht in de schemering en 's nachts een herhaalde, schorre roep en een zoemend of ruisend geluid; bij het opvliegen een schor krrrt.
Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
29–31 cm, gedrongen, met een lange, aan de basis dikke snavel en brede, ronde vleugels zonder witte achterrand. De bovendelen zijn donkerbruin met roestbruine en geelbruine strepen en vlekken, de kop heeft een lichte middenkruinstreep en wenkbrauwstreep. Borst en flanken zijn bruin gebandeerd en gevlekt, en ook de buik is grotendeels gebandeerd, zonder zuiver wit vlak. De poten zijn grijs- tot groenachtig. De vlucht is vrij traag, met weinig zigzaggen. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De páramosnip Gallinago nobilis leeft in Colombia en Ecuador deels in dezelfde páramo, maar heeft een witte buik, een warmer bruine borst en een fijnere snavelbasis. De punasnip Gallinago andina is kleiner, met een witte buik en gele poten, en leeft op de puna van Peru en Bolivia. De keizersnip Gallinago imperialis is donker roodbruin, zonder lichte strepen, en leeft in bos rond de boomgrens. De Amerikaanse watersnip Gallinago delicata is kleiner, met een witte buik en een smalle witte vleugelachterrand.
Leefgebied
Natte graslanden, moerassige plekken en bofedales in de páramo en de vochtige puna, vaak bij de boomgrens en in open plekken in elfenbos, ruwweg tussen 2800 en 4300 m. Zoekt in de zachte, natte bodem naar wormen en insectenlarven, vooral in de schemering. Het nest is een kuiltje in een graspol op de grond.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in de páramo van de centrale en oostelijke Andesketen. In Ecuador in de páramo van het hele land. In Peru langs de Andes, vooral op de oostflank. In Bolivia in de Andes van het westen, zuidwaarts tot ongeveer Cochabamba. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied alleen in de Andes van het westen van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Ga in de schemering naar natte páramo bij de boomgrens, bijvoorbeeld rond de passen in de oostelijke Andes van Ecuador, en luister naar de baltsvlucht boven het grasland.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Plaatselijk gaat leefgebied verloren door ontwatering, branden en begrazing van de páramo.
Wetenschappelijke naam
Gallinago jamesoni | (Jardine & Bonaparte, 1855)
Jardine & Bonaparte beschreef de soort in 1855 als Xylocota jamesoni; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Gallinago werd in 1760 ingevoerd door Brisson. De geslachtsnaam is Nieuwlatijn voor houtsnip of snip, van Latijn gallina, 'hen', met het achtervoegsel -ago, 'lijkend op'. De soortnaam eert William Jameson (1796–1873), Schots botanicus die in Quito woonde en werkte. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Andes bij Quito, Ecuador.