Alle soorten › Steltloperachtigen › Strandlopers en snippen › Reuzensnip
Reuzensnip | Gallinago undulata
Giant Snipe | Becasina gigante | Narcejão
De reuzensnip is de grootste snip ter wereld, een zware, breedvleugelige vogel van natte savannen en moerassige graslanden in het laagland. Hij is vooral 's nachts actief en laat zich overdag pas opjagen als hij bijna wordt betreden. In het gidsgebied is hij zeer plaatselijk, met de noordelijke ondersoort in Colombia en de grotere zuidelijke ondersoort gigantea in Bolivia.
Geluid
Bij het opvliegen een schor kek-kek. In de nachtelijke baltsvlucht een raspend, drielettergrepig motief, steeds herhaald, vooral in de schemering en bij maanlicht.
Opname: Nunes D´Acosta — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
38–47 cm, met een zeer lange, aan de basis dikke snavel; vogels van de zuidelijke ondersoort zijn duidelijk groter en zwaarder. De kop heeft brede zwarte en roestbruine lengtestrepen. De bovendelen zijn zwart, roestbruin en geelbruin gebandeerd en geschubd, de borst en flanken zijn dicht gebandeerd, het midden van de buik is witachtig. De vleugels zijn breed en rond, met fijn gebandeerde slagpennen. De vlucht is traag en zwaar, niet zigzaggend. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De Zuid-Amerikaanse snip Gallinago paraguaiae en de Amerikaanse watersnip Gallinago delicata zijn veel kleiner en slanker, met effen donkere slagpennen en een snelle, zigzaggende vlucht. De keizersnip Gallinago imperialis is kleiner, donker roodbruin zonder lichte strepen, en leeft alleen in de Andes rond de boomgrens.
Leefgebied
Hoge, natte vegetatie in moerassen, overstroomde graslanden en vochtige savannen, soms ook drogere savanne en weiland; vooral in het laagland, in het noorden plaatselijk tot ongeveer 2200 m. Foerageert vooral 's nachts en zoekt in de zachte bodem naar wormen, insectenlarven en ook kikkers. Het nest van de zuidelijke ondersoort ligt op een bult tussen moerasvegetatie.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia plaatselijk en schaars in de llanos en savannen ten oosten van de Andes. In Peru alleen enkele meldingen uit de savannen van het uiterste zuidoosten (Pampas del Heath). In Bolivia schaars in de savannen van het oostelijke laagland. Ontbreekt in Ecuador en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Venezuela, de Guyana's en het noorden van Brazilië, en met de zuidelijke ondersoort in het zuidoosten van Brazilië, Paraguay en het noordoosten van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Rijd of loop na het invallen van de duisternis langs natte savannen en moerasranden en luister naar de baltsroep; overdag vliegt de vogel soms vlak voor je voeten op uit hoog gras.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort heeft een groot verspreidingsgebied, maar is plaatselijk gevoelig voor ontwatering en het omzetten van natte savannen in weiland en akkerland.
Wetenschappelijke naam
Gallinago undulata | (Boddaert, 1783)
Boddaert beschreef de soort in 1783 als Scolopax undulata; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Gallinago werd in 1760 ingevoerd door Brisson. De geslachtsnaam is Nieuwlatijn voor houtsnip of snip, van Latijn gallina, 'hen', met het achtervoegsel -ago, 'lijkend op'. De soortnaam is Latijn undulatus, 'gegolfd', naar de golvende bandering van het verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayenne, Frans-Guyana.