Alle soorten › Steltloperachtigen › Strandlopers en snippen › Keizersnip
Keizersnip | Gallinago imperialis
Imperial Snipe | Becasina imperial | Narceja-imperial
De keizersnip is een grote, donkere snip van de boomgrens in de Andes, die meer aan een houtsnip doet denken dan aan een watersnip. De soort was lange tijd alleen bekend van een paar oude balgen en werd pas in 1967 in Peru teruggevonden. Hij leeft zeer verborgen en wordt vooral opgemerkt door zijn baltsvlucht in de schemering.
Geluid
In de schemering en in het donker voor zonsopkomst een luide, schorre reeks tonen, die versnelt en weer vertraagt, in een baltsvlucht hoog boven de boomgrens; daarbij soms een ratelend geluid.
Opname: Niels Krabbe — CC BY-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
29–31 cm, met een lange, licht afhangende snavel, zeer brede, ronde vleugels en een korte staart. Kop en bovendelen zijn donker roodbruin met zwarte bandering, zonder de lichte lengtestrepen die andere snippen op kop en rug hebben. De borst is roodbruin en donkerbruin gevlekt; flanken, buik en onderstaartdekveren zijn dicht donkerbruin gebandeerd op een witachtige ondergrond. In zit bedekken de tertials de handpennen. Verschillen tussen de seksen en het kleed van jonge vogels zijn onbekend.
Verwarringssoorten
De andessnip Gallinago jamesoni leeft vaak in dezelfde zone, maar is lichter grijsbruin, met lichte lengtestrepen op kop en rug, en houdt zich in open páramo en grasland op. De páramosnip Gallinago nobilis is lichter, met duidelijke strepen op kop en rug en een witte buik. De reuzensnip Gallinago undulata is groter, met een gestreepte kop, en leeft in het laagland.
Leefgebied
Rand van nevelwoud en elfenbos rond de boomgrens, met natte open plekken, sphagnummoerasjes en bamboezomen, ruwweg tussen 2700 en 3700 m. Leeft op de bosbodem en in natte open plekken en zoekt daar vermoedelijk wormen en insectenlarven in zachte grond. Over het nest is vrijwel niets bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia alleen bekend van een oude vondst op de oostelijke Andesketen en zeer weinig latere meldingen. In Ecuador zeer plaatselijk op beide flanken van de Andes. In Peru verspreid en plaatselijk op de oostflank, zuidwaarts tot in de regio Cusco. Uit Bolivia niet met zekerheid bekend. Ontbreekt op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Ga in de schemering of voor zonsopkomst naar open plekken in elfenbos bij de boomgrens, bijvoorbeeld op passen op de oostflank van de Andes, en luister naar de baltsroep boven het bos.
Staat van instandhouding
Gevoelig (NT). Het leefgebied is versnipperd en plaatselijk aangetast door kappen en branden aan de boomgrens; door de verborgen leefwijze is de stand slecht bekend.
Wetenschappelijke naam
Gallinago imperialis | Sclater & Salvin, 1869
Sclater & Salvin beschreef de soort in 1869 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Gallinago werd in 1760 ingevoerd door Brisson. De geslachtsnaam is Nieuwlatijn voor houtsnip of snip, van Latijn gallina, 'hen', met het achtervoegsel -ago, 'lijkend op'. De soortnaam is Latijn imperialis, 'keizerlijk', naar de grootte en het opvallende verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bogotá, Colombia.