Alle soorten › Flamingo's › Flamingo's › Andesflamingo
Andesflamingo | Phoenicoparrus andinus
Andean Flamingo | Flamenco andino | Flamingo-dos-andes
De andesflamingo is de grootste van de drie flamingo's van de hoge Andes en de enige flamingo met gele poten. Hij leeft op zoutmeren van het altiplano, vaak samen met de Chileense flamingo en James' flamingo. Het is de zeldzaamste van de drie en hij broedt op slechts enkele meren.
Geluid
Nasale, gakkende roepen; groepen laten een voortdurend gesnater horen, vooral bij het opvliegen en in de kolonie.
Opname: Guilherme de Melo Becher — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
102–110 cm. Het verenkleed is bleekroze, met een diepere wijnroze kop, hals en borst. Bij een staande vogel vormen de zwarte armpennen en tertials een opvallende zwarte driehoek achter op het lichaam. De snavel is aan de basis lichtgeel en op de voorste helft zwart. De poten zijn geel, en de voet heeft geen achterteen. In de vlucht zijn de slagpennen zwart. De seksen zijn gelijk; jonge vogels zijn grijs met gestreepte bovendelen.
Verwarringssoorten
De Chileense flamingo Phoenicopterus chilensis heeft grijze poten met roze 'knieën' en voeten, een bleke snavel met een zwarte punt, en laat in rust weinig zwart zien. James' flamingo Phoenicoparrus jamesi is kleiner en korter van hals, met een felgele snavel met een klein zwart puntje, rode poten en karmijnrode streepjes op de rug, maar zonder zwarte driehoek in rust.
Leefgebied
Zoute en brakke meren en lagunes op het altiplano, ongeveer tussen 3500 en 4500 m. Foerageert in vrij diep water door met de kop ondersteboven kiezelwieren en ander microscopisch voedsel uit het water en de modder te zeven. Broedt in dichte kolonies op zoutvlakten en modderbanken, met een nest van opgehoopte modder.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Op het altiplano van het zuiden van Peru, vooral in de regio's Arequipa, Moquegua, Tacna en Puno, en van het zuidwesten van Bolivia, waar de belangrijkste meren en broedplaatsen liggen. Komt niet voor in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het noorden van Chili en het noordwesten van Argentinië; in de winter verschijnen vogels ook op lager gelegen meren.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
De gekleurde lagunes in het zuidwesten van Bolivia, zoals Laguna Colorada, herbergen vaak alle drie de Andesflamingo's naast elkaar. In het zuiden van Peru is de soort te zien op de lagunes van het reservaat Salinas y Aguada Blanca bij Arequipa.
Staat van instandhouding
Kwetsbaar. Het broedsucces wisselt sterk van jaar tot jaar. Bedreigingen zijn mijnbouw en het oppompen van water uit de meren en het grondwater, het rapen van eieren en verstoring van de kolonies.
Wetenschappelijke naam
Phoenicoparrus andinus | (Philippi, 1854)
Philippi beschreef de soort in 1854 als Phoenicopterus andinus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Phoenicoparrus werd in 1856 ingevoerd door Bonaparte. De geslachtsnaam combineert Grieks phoinix, 'karmijnrood', met Latijn parra, een onbekende voorspellende vogel. De soortnaam betekent 'van de Andes'; hij verwijst naar dat gebergte, niet noodzakelijk naar de typelocatie. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Altos de Pingopingo, Antofagasta, Chili.