Alle soorten › Hoenderachtigen › Fazantachtigen › Blauwe pauw
Blauwe pauw | Pavo cristatus
Indian Peafowl | Pavo real común | Pavão-indiano
De blauwe pauw komt oorspronkelijk uit India en Sri Lanka en wordt in het gidsgebied gehouden als siervogel op boerderijen, haciënda's, in parken en dierentuinen. Vrij rondlopende en ontsnapte vogels worden hier en daar gezien, maar een zelfstandige wilde stand is niet bekend. Het mannetje is herkenbaar aan de lange, met oogvlekken bezette sleep.
Geluid
Een luide, klagende, trompetterende roep, vaak herhaald, vooral bij zonsopkomst en in de schemering en in het broedseizoen. Bij alarm korte, harde kreten.
Opname: Uku Paal — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
Mannetje 180–230 cm inclusief de sleep van 100–160 cm, vrouwtje 90–100 cm. Het mannetje heeft een blauwe hals en borst, een waaiervormige kuif van veren met een kaal schachtdeel en een vlekje aan de top, en een groen glanzende sleep van verlengde bovenstaartdekveren met oogvlekken; de handpennen zijn roodbruin. Het vrouwtje is bruin, met een groene hals, witte buik en dezelfde kuif, maar zonder sleep. Jonge mannetjes lijken op het vrouwtje. Witte en bonte kweekvormen komen veel voor.
Verwarringssoorten
In het gidsgebied is er geen inheemse soort waarmee een volwassen mannetje verward kan worden. Vrouwtjes en jongen lijken in silhouet op grote hoenders zoals de gedomesticeerde kalkoen Meleagris gallopavo of op sjakohoenders zoals het andessjakohoen Penelope montagnii, maar die hebben geen waaiervormige kuif en leven, in het geval van sjakohoenders, in bomen in het bos.
Leefgebied
In het gidsgebied in de omgeving van mensen: erven, tuinen, parken, haciënda's en weiland met bomen, vooral in het laagland en de warme dalen. In het oorspronkelijke gebied open bos, bosranden en cultuurland. Eet zaden, scheuten, vruchten, insecten en kleine dieren. Slaapt in hoge bomen; het nest ligt op de grond.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Gehouden en plaatselijk vrij rondlopend in Colombia, Ecuador, Peru en Bolivia; de meeste waarnemingen betreffen vogels bij boerderijen, parken en dierentuinen. Op de Galápagos niet als verwilderde soort bekend. Het oorspronkelijke gebied is India, Sri Lanka en aangrenzende delen van Zuid-Azië.
- Zomergast (ca. apr–sep)
- Wintergast (ca. okt–mrt)
- Doortrek (mrt–apr, okt–nov)
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Vrij rondlopende vogels zie je vooral in parken, op landgoederen en bij toeristische haciënda's. Vermeld bij een waarneming of het om gehouden of verwilderde vogels gaat.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd; in het oorspronkelijke gebied algemeen. In het gidsgebied een uitheemse soort zonder bekende invloed op de inheemse natuur.
Wetenschappelijke naam
Pavo cristatus | Linnaeus, 1758
Linnaeus beschreef de soort in 1758 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Pavo voerde hij in datzelfde werk in. De geslachtsnaam is Latijn pavo, 'pauw'. De soortnaam is Latijn cristatus, 'met een kuif'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit India.