Alle soorten › Flamingo's › Flamingo's › James' flamingo
James' flamingo | Phoenicoparrus jamesi
James's Flamingo | Flamenco de James | Flamingo-de-james
James' flamingo is de kleinste van de drie flamingo's van de hoge Andes. Hij leeft op zoutmeren van het altiplano, vaak samen met de andesflamingo en de Chileense flamingo. De soort gold lange tijd als mogelijk uitgestorven, tot in 1957 broedkolonies werden gevonden in het zuidwesten van Bolivia.
Geluid
Nasale, gakkende roepen, wat hoger dan die van de andesflamingo; groepen laten een voortdurend gesnater horen, vooral in de kolonie.
Opname: Sjoerd Mayer — CC BY-NC-SA 3.0 · xeno-canto
Herkenning
90–92 cm, kleiner en korter van hals en poten dan de andere flamingo's van het altiplano. Het verenkleed is bleekroze, met karmijnrode streepjes op rug en borst. De snavel is relatief kort en felgeel, met een klein zwart puntje. De poten zijn donkerrood, en de voet heeft geen achterteen. In de vlucht zijn de vleugeldekveren roze en de slagpennen zwart; in rust is weinig zwart te zien. De seksen zijn gelijk; jonge vogels zijn grijs met donkere strepen.
Verwarringssoorten
De andesflamingo Phoenicoparrus andinus is groter, met gele poten, een snavel met meer zwart en een zwarte driehoek achter op het lichaam in rust. De Chileense flamingo Phoenicopterus chilensis is groter en langer van hals, met grijze poten met roze 'knieën' en een bleke snavel waarvan de voorste helft zwart is.
Leefgebied
Zoute en brakke meren op het altiplano, ongeveer tussen 3500 en 4800 m, vaak in ondieper water dan de andesflamingo. Zeeft met de kop ondersteboven kiezelwieren en ander microscopisch voedsel uit het water. Broedt in dichte kolonies op modderbanken en eilandjes in zoutmeren, met een nest van opgehoopte modder.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Peru op de meren van het altiplano in het zuiden, in Arequipa, Moquegua, Tacna en Puno. In Bolivia op de zoutmeren van het zuidwesten, waar de belangrijkste broedplaatsen liggen. Komt niet voor in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het noorden van Chili en het noordwesten van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Laguna Colorada en de andere lagunes in het zuidwesten van Bolivia herbergen in het broedseizoen grote aantallen. In het zuiden van Peru is de soort plaatselijk te zien op hooggelegen meren in Arequipa, Moquegua en Tacna.
Staat van instandhouding
Gevoelig. De stand is groot maar geconcentreerd op een klein aantal meren. Bedreigingen zijn mijnbouw en het oppompen van water, het rapen van eieren, verstoring van de kolonies en wisselende waterstanden.
Wetenschappelijke naam
Phoenicoparrus jamesi | (Sclater, 1886)
Sclater beschreef de soort in 1886 als Phoenicopterus jamesi; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Phoenicoparrus werd in 1856 ingevoerd door Bonaparte. De geslachtsnaam combineert Grieks phoinix, 'karmijnrood', met Latijn parra, een onbekende voorspellende vogel. De soortnaam eert Harry Berkeley James (1846–1892), Brits natuuronderzoeker en beheerder van een salpetermijn in Chili, die de vogel bestudeerde. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Sitani, vulkaan Isluga, Tarapacá, Chili.