Alle soorten › Flamingo's › Flamingo's › Chileense flamingo
Chileense flamingo | Phoenicopterus chilensis
Chilean Flamingo | Flamenco chileno | Flamingo-chileno
De Chileense flamingo is de meest verspreide en talrijkste flamingo van het gidsgebied. Hij komt voor van de zoutmeren van het altiplano tot de kustlagunes van Peru, en is minder kieskeurig in zijn leefgebied dan de andesflamingo en James' flamingo. Het is een bleke flamingo die vooral te herkennen is aan zijn grijze poten met roze 'knieën'.
Geluid
Een gakkend, ganzenachtig roepen; groepen laten een aanhoudend gesnater horen.
Opname: John V. Moore — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
110–130 cm, een slanke flamingo met lange hals en poten. Het verenkleed is bleekroze, met dieper roze tot rode vleugeldekveren; in rust is van de zwarte slagpennen weinig te zien. De snavel is bleek wittig roze, met meer dan de voorste helft zwart. De poten zijn grijs, met opvallend roze tot rode 'knieën' (enkelgewrichten) en voeten. In de vlucht vallen de rode vleugeldekveren en zwarte slagpennen op. De seksen zijn gelijk; jonge vogels zijn grijs met donkere strepen.
Verwarringssoorten
De andesflamingo Phoenicoparrus andinus heeft gele poten, een wijnroze hals en een duidelijke zwarte driehoek achter op het lichaam. James' flamingo Phoenicoparrus jamesi is kleiner, met een felgele snavel met een klein zwart puntje en geheel rode poten. De rode flamingo Phoenicopterus ruber, die op de Galápagos leeft, is veel feller oranjeroze en heeft roze poten.
Leefgebied
Zoute en brakke meren, zoutvlakten en lagunes van het altiplano en de puna, zoete Andesmeren, en aan de kust estuaria, kustlagunes en zoutpannen. Van zeeniveau tot boven 4000 m. Foerageert met de kop ondersteboven in ondiep water, waar hij kleine ongewervelden en zaden uit de modder zeeft. Broedt in kolonies op modderbanken en eilandjes, met een nest van opgehoopte modder.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Peru op de meren van het hooggebergte, zoals het Junínmeer en het Titicacameer, en op het altiplano in het zuiden; buiten het broedseizoen ook langs de kust, onder meer in de baai van Paracas en de lagunes van Mejía. In Bolivia op de meren van het altiplano. In Ecuador een zeldzame gast aan de kust. Komt niet voor in Colombia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Chili, Argentinië, Paraguay, Uruguay en het zuiden van Brazilië, tot Vuurland.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
De lagunes van Mejía bij Arequipa en de baai van Paracas zijn aan de kust van Peru de bekendste plekken. Op het altiplano van Bolivia en het zuiden van Peru zijn vaak alle drie de flamingo's op hetzelfde meer te vergelijken.
Staat van instandhouding
Gevoelig. Bedreigingen zijn het rapen van eieren, jacht, verstoring van de kolonies en de achteruitgang van meren door mijnbouw en waterwinning.
Wetenschappelijke naam
Phoenicopterus chilensis | Molina, 1782
Molina beschreef de soort in 1782 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Phoenicopterus werd in 1758 ingevoerd door Linnaeus. De geslachtsnaam komt van Grieks phoinikopteros, 'met karmijnrode veren'. De soortnaam betekent 'van Chili'; hij verwijst naar dat land, niet noodzakelijk naar de typelocatie. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Chili.