Alle soorten › Zangvogels › Mierklauwieren › Antieke miersluiper
Antieke miersluiper | Herpsilochmus gentryi
Ancient Antwren | Tiluchí antiguo | Chorozinho-antigo
De antieke miersluiper werd pas in 1999 beschreven, uit bos op arme zandgrond rond Iquitos in het noordoosten van Peru. Hij leeft in de kronen van dit voedselarme bos en is daarmee een van de soorten die aan witzandbos (varillal) gebonden zijn. De wetenschappelijke naam eert de botanicus Alwyn Gentry.
Van deze soort bestaat geen foto van een levende wilde vogel met een geschikte Creative Commons-licentie. Heb je er een die aan de regels voldoet? Stuur hem in.
Geluid
De zang is een reeks korte tonen die versnelt en overgaat in een droge triller. Roepjes zijn korte, nasale tonen.
Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
11 cm, met een vrij korte staart. Het mannetje heeft een zwarte kruin, een witte wenkbrauwstreep en een zwarte oogstreep. De rug is grijs met zwart; de vleugels zijn zwart met witte vleugelbanden. De staart is zwart met witte toppen. De onderdelen zijn wittig met een geelachtige tint. Het vrouwtje heeft een gestippelde kruin en warmer getinte onderdelen.
Verwarringssoorten
Dugands miersluiper Herpsilochmus dugandi heeft grijzere, niet geel getinte onderdelen en leeft in bos op rijkere grond. Sclaters miersluiper Myrmotherula sclateri heeft een zwart-wit gestreepte rug en gele onderdelen. De dwergmiersluiper Myrmotherula brachyura is kleiner, met een gestreepte rug en een kortere staart.
Leefgebied
Kronen van laag en middelhoog bos op voedselarme zand- en kleigrond (varillal en terra firme op arme grond) in het laagland. Zoekt in paren insecten in het gebladerte, vaak met gemengde groepen. Over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Peru: in het noordoosten, in Loreto, vooral rond Iquitos. Ecuador: enkele meldingen uit Pastaza, in het zuidoosten. Ontbreekt in Colombia, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in het Reserva Nacional Allpahuayo-Mishana bij Iquitos; volg gemengde groepen in de kronen van het witzandbos en luister naar de versnellende triller.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het leefgebied is versnipperd en beperkt tot bos op arme grond; houtkap en uitbreiding van Iquitos vormen plaatselijk een bedreiging.
Wetenschappelijke naam
Herpsilochmus gentryi | Whitney & Álvarez A, 1998
Whitney & Álvarez A beschreef de soort in 1998 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Herpsilochmus werd in 1847 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam combineert Grieks herpō, 'rondkruipen', en lokhmē, 'struikgewas, kreupelhout'. De soortnaam eert de Amerikaanse botanicus Alwyn Gentry (1945–1993), specialist in neotropische bossen. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Río Tigre, Loreto, Peru.