Alle soorten › Zangvogels › Mierklauwieren › Dugands miersluiper
Dugands miersluiper | Herpsilochmus dugandi
Dugand's Antwren | Tiluchí de Dugand | Chorozinho-de-dugand
Dugands miersluiper is een kleine miersluiper van de hoge boomkronen van het Amazonelaagland ten noorden van de Amazone en de Marañón. Hij werd vroeger tot de vlekstaartmiersluiper Herpsilochmus sticturus gerekend. De naam eert de Colombiaanse natuuronderzoeker Armando Dugand.
Geluid
De zang is een reeks korte tonen die versnelt en overgaat in een snelle, droge triller. Roepjes zijn korte, nasale tonen.
Opname: Ross Gallardy — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
11 cm, met een vrij korte staart. Het mannetje heeft een zwarte kruin, een witte wenkbrauwstreep en een zwarte oogstreep. De rug is grijs met zwart; de vleugels zijn zwart met witte vleugelbanden. De staart is zwart met witte vlekken en toppen. De onderdelen zijn lichtgrijs tot wittig. Het vrouwtje heeft een roodbruine kruin en okerkleurig getinte onderdelen.
Verwarringssoorten
De antieke miersluiper Herpsilochmus gentryi heeft geelachtig getinte onderdelen en leeft in bos op arme zandgrond. De noordelijke roodvleugelmiersluiper Herpsilochmus frater heeft roodbruine randen aan de vleugelpennen. De dwergmiersluiper Myrmotherula brachyura is kleiner, heeft een gestreepte rug, een gele buik en een kortere staart.
Leefgebied
Kronen van vochtig laaglandregenwoud op terra firme, plaatselijk ook in hoog bos langs rivieren en in de voetheuvels. Zoekt in paren insecten in het gebladerte hoog in de bomen, meestal met gemengde groepen. Het nest is een open kommetje in een horizontale vork van een tak.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: in het zuidoosten, van Meta en Guaviare tot Caquetá, Putumayo en Amazonas. Ecuador: in het oostelijke laagland. Peru: in het noordoosten (Loreto), ten noorden van de Amazone en de Marañón. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet of nauwelijks voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek vanaf observatietorens of uitkijkpunten boven het bladerdak in het oosten van Ecuador, bijvoorbeeld langs de Napo, en luister naar de versnellende triller vanuit de boomkronen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Vrij algemeen in uitgestrekt laaglandbos; gevoelig voor grootschalige ontbossing.
Wetenschappelijke naam
Herpsilochmus dugandi | Meyer de Schauensee, 1945
Meyer de Schauensee beschreef de soort in 1945 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Herpsilochmus werd in 1847 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam combineert Grieks herpō, 'rondkruipen', en lokhmē, 'struikgewas, kreupelhout'. De soortnaam eert de Colombiaanse natuuronderzoeker Armando Dugand. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Belén de los Andaquíes, Caquetá, Colombia.