Alle soorten › Zangvogels › Mierklauwieren › Grijskeelmiersluiper
Grijskeelmiersluiper | Herpsilochmus parkeri
Ash-throated Antwren | Tiluchí de Parker | Chorozinho-de-garganta-cinza
De grijskeelmiersluiper is een kleine miersluiper die pas in 1986 werd beschreven en alleen voorkomt in een klein gebied in het noorden van Peru. Hij leeft in de kronen van bergbos op de oostflank van de Andes. De wetenschappelijke naam eert de ornitholoog Theodore Parker.
Geluid
De zang is een reeks korte tonen die versnelt en overgaat in een droge triller. Roepjes zijn korte, nasale tonen.
Opname: Ross Gallardy — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
11,5 cm, slank, met een vrij lange staart. Het mannetje heeft een zwarte kruin, een witte wenkbrauwstreep en een zwarte oogstreep. De rug is grijs met zwart; de vleugels zijn zwart met witte vleugelbanden. De staart is zwart met witte toppen. De keel en borst zijn lichtgrijs, de buik wittig. Het vrouwtje heeft een gestippelde kruin en warmer getinte onderdelen.
Verwarringssoorten
De roombuikmiersluiper Herpsilochmus motacilloides heeft een witte keel en een roomgeel getinte buik en leeft verder zuidelijk. De geelborstmiersluiper Herpsilochmus axillaris heeft gele onderdelen en een olijfkleurige rug. De noordelijke roodvleugelmiersluiper Herpsilochmus frater heeft roodbruine randen aan de vleugelpennen.
Leefgebied
Kronen en hogere middenlaag van vochtig bergbos en hoog secundair bos op de oostflank van de Andes, ongeveer van 1000 tot 1500 m. Zoekt in paren insecten in het gebladerte, vaak met gemengde groepen. Over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Peru: alleen in het noorden van de regio San Martín, met een enkele melding uit Amazonas. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten Peru niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek op beboste heuvelruggen rond Moyobamba, zoals bij Waqanki, en in het Bosque de Protección Alto Mayo bij Afluente; volg gemengde groepen in de boomkronen en let op een miersluiper met een grijze keel.
Staat van instandhouding
Kwetsbaar. Het verspreidingsgebied is klein en het bos op de hellingen van San Martín wordt gekapt voor landbouw, vooral koffie en weiland.
Wetenschappelijke naam
Herpsilochmus parkeri | Davis & O'Neill, 1986
Davis & O'Neill beschreef de soort in 1986 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Herpsilochmus werd in 1847 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam combineert Grieks herpō, 'rondkruipen', en lokhmē, 'struikgewas, kreupelhout'. De soortnaam eert de Amerikaanse veldornitholoog Theodore A. Parker III (1953–1993), bekend om zijn kennis van neotropische vogelgeluiden. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Jirillo, San Martín, Peru.