Alle soorten › Zangvogels › Mierklauwieren › Vlekrugmiersluiper

Vlekrugmiersluiper | Herpsilochmus dorsimaculatus

Spot-backed Antwren | Tiluchí dorsimanchado | Chorozinho-de-costas-manchadas

De vlekrugmiersluiper is een kleine miersluiper van het noordwestelijke Amazonegebied, met een zwarte rug vol witte vlekken. In het gidsgebied leeft hij alleen in het oosten van Colombia. Paren zoeken hoog in de bomen naar insecten, vaak in bos op arme zandgrond.

Vlekrugmiersluiper (Herpsilochmus dorsimaculatus)
Foto: Hector Bottai — CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

De zang is een reeks korte tonen die versnelt en overgaat in een droge, ratelende triller. Roepjes zijn korte, nasale tonen.

Luister: ZangXC188553

Opname: Rodrigo Dela Rosa — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

11 cm, met een vrij korte staart. Het mannetje heeft een zwarte kruin, een witte wenkbrauwstreep en een zwarte oogstreep. De rug is zwart en grijs met witte vlekken; de vleugels zijn zwart met witte vleugelbanden. De staart is zwart met witte vlekken en toppen. De onderdelen zijn wit, aan de zijkanten grijzig. Het vrouwtje heeft een zwarte kruin met witte of okerkleurige stippels en een licht okerkleurig getinte borst.

Verwarrings­soorten

Dugands miersluiper Herpsilochmus dugandi heeft een grijze rug zonder duidelijke witte vlekken; het vrouwtje heeft een roodbruine kruin. De geelkeelmiersluiper Myrmotherula ambigua heeft gele onderdelen en een gestreepte rug. De dwergmiersluiper Myrmotherula brachyura is kleiner, heeft een gele buik en een kortere staart.

Leefgebied

Kronen en hogere middenlaag van laaglandregenwoud op terra firme en van bos op arme zandgrond, ook in bosranden. Zoekt in paren insecten in het gebladerte, vaak met gemengde groepen. Het nest is een open kommetje in een horizontale vork van een tak.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

Colombia: in het oosten, vooral in Vaupés en Guainía, verder in Caquetá, Amazonas, Guaviare en plaatselijk Meta en Vichada. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuiden van Venezuela en het noordwesten van Brazilië, langs de bovenloop van de Rio Negro.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek in bos op zandgrond rond Mitú (Vaupés) of Inírida (Guainía); volg gemengde groepen in de boomkronen en let op een miersluiper met een gevlekte rug.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. Vrij algemeen binnen zijn verspreidingsgebied, dat grotendeels uit ongestoord bos bestaat.

Wetenschappelijke naam

Herpsilochmus dorsimaculatus | Pelzeln, 1868

Pelzeln beschreef de soort in 1868 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Herpsilochmus werd in 1847 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam combineert Grieks herpō, 'rondkruipen', en lokhmē, 'struikgewas, kreupelhout'. De soortnaam combineert Latijn dorsum, 'rug', en maculatus, 'gevlekt'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Marabitanas, Amazonas, Brazilië.